ਅਨ੍ਯਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਿਃ ਸ੍ਯਾਦਨ੍ਯਾ ਚੈਵ ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾ
ਇਕ ਹੋਰ ਪੂਰਵਚਿੱਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਤਿਲੋਤਮਾ ਹੈ
ਤੋषਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਭਾਨੁਮਾਤ੍ਮਾਨਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸੂਰਜ, ਅਟੱਲ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਸੂਰ੍ਯਮਾਪ੍ਯਾਯਯਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਤੇਜਸਾ ਤੇਜਸਾਂ ਨਿਧਿਮ੍
ਇਹ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਤੇਜ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਾਲਦੇ ਹਨ
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਨਂ ਨृਤ੍ਯਗੇਯੈਰੁਪਾਸਤੇ
ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨੱਚ-ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਸਰ੍ਪਾ ਵਹਨ੍ਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਯਾਤੁਧਾਨਾਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਚ
ਸੱਪ ਰੱਬ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰਾਖਸ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਭੂਤਾਨਾਮਸ਼ੁਭਂ ਕਰ੍ਮ ਵ੍ਯਪੋਹਨ੍ਤੀਹ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਮਾਨੇ ਚ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਾਮਗੇ ਵਾਤਰਂਹਸਿ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਗੋਪਯਨ੍ਤੀਹ ਭੂਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣੀਹਾਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍
ਇੱਥੇ ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤਕ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾਯੋਗਂ ਯਥਾਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ ਏष ਤਪਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਦੀਨ੍ ਸ ਸਦਾਪ੍ਯਾਯੇਦ੍ ਰਵਿਃ
ਸੂਰਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ।
ਭਾਸਤੇ ਵੇਦਵਿਦੁषਾਂ ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਨੀਲਾ ਗਲਾ ਵਾਲਾ ਉਹ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਦ੍ ਵਿਦੁਰਾਦਿਤ੍ਯਂ ਵੇਦਜ੍ਞਾ ਵੇਦਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਨਿਯਤਂ ਕਾਲਂ ਕਾਲਾਤ੍ਮਾ ਹ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰੀ ਤਨੁਃ
ਕਾਲ ਦਾ ਰੱਬ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਪ ਇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪੁਨਃ ਸਪ੍ਤ ਰਸ਼੍ਮਯੋ ਗ੍ਰਹਯੋਨਯਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸੱਤ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ, ਜੋ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਵ੍ਯਚਾਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਃ ਸਂਯਦ੍ਵਸੁਰਤਃ ਪਰਃ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਚਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸੰਯਦਵਸੁ ਹੈ।
ਸੁਪੁਮ੍ਨਃ ਸੂਰ੍ਯਰਸ਼੍ਮਿਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਣਾਤਿ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ 'ਸੁਪੁੰਨਾ' ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੰਡੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ।
ਹਰਿਕੇਸ਼ਸ੍ਤੁ ਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਰਸ਼੍ਮਿਰ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪੋषਕਃ
ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ 'ਹਰਿਕੇਸ਼' ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਵ੍ਯਚਾਸ੍ਤੁ ਯੋ ਰਸ਼੍ਮਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਪੁष੍ਣਾਤਿ ਨਿਤ੍ਯਦਾ
ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ 'ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਚਾ' ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਂ ਪ੍ਰਪੁष੍ਣਾਤਿ ਸਪ੍ਤਮਸ੍ਤੁ ਸੁਰਾਟ੍ ਤਥਾ
ਸੱਤਵੀਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਸੁਰਾਟ' ਹੈ, ਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਲਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਵਰ੍ਧਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਮਾਪ੍ਯਾਯਯਨ੍ਤਿ ਚ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵਧ ਕੇ ਸਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਦਾਨਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਤੇਜਸਾਂ ਤਮਸਾਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸੂਰਜ, ਜੋ ਚਮਕ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਵਰਾਞ੍ਜਙ੍ਗਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਚ੍ਚ ਕੁਲ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਯਃ
ਜੋ ਅਡੋਲ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਤੇ ਦਰਿਆ ਆਦਿ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ।
ਤਾਸਾਂ ਚਤੁਃ ਸ਼ਤਂ ਨਾਡ੍ਯੋ ਵਰ੍षਨ੍ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਮੂਰ੍ਤਯਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰ ਸੌ ਨਾਡੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅਜਬ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਮृਤਾ ਨਾਮ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਰਸ਼੍ਮਯੋ ਵृष੍ਟਿਸਰ੍ਜਨਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨੂੰ 'ਅੰਮ੍ਰਿਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਵਰਖਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਤਾ ਨਾਮਤਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪੀਤਾਭਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਗਭਸ੍ਤਯਃ
ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ 'ਚੰਦ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸ੍ਤਾ ਨਾਮਤਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਧਾ ਘਰ੍ਮਸਰ੍ਜਨਾਃ
ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ 'ਸ਼ੁਕਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਹਨ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਗਰਮੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਮृਤੇਨ ਸੁਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਰਿਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯਤ੍ਯਸੌ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹੇਮਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਚੈਵ ਹਿਮਮੁਤ੍ਸृਜਤਿ ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਹੇਮੰਤ ਤੇ ਸੀਤਲ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਹਿਮ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚੈਤ੍ਰੇ ਮਾਸਿ ਭਵੇਦਂਸ਼ੋ ਧਾਤਾ ਵੈਸ਼ਾਖਤਾਪਨਃ
ਚੈਤ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ 'ਧਾਤਾ' ਨਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਸਾਖ ਵਿੱਚ 'ਤਾਪਨ'।
ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਾਸਿ ਪ੍ਰੌष੍ਠਪਦ੍ਯਾਂ ਭਗਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ 'ਵਿਵਸਵਾਨ' ਨਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰੌਸ਼ਠਪਦ ਵਿੱਚ 'ਭਾਗ'।