ਹਂਸਪ੍ਰਪਤਨਂ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਹੰਸ-ਪ੍ਰਪਤਨ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਾਵਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਤ੍ਯਜਤਿਯਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਯਤ੍ ਫਲਮ੍
ਸੁਣ, ਜੋ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਆਸ੍ਤੇ ਸ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਨਰਃ ਸ਼ੁਚਿਰੁਪਾਸੀਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਹਿ ਤਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧੀਆਂ ਦਾ ਖੇਤਰ ਜਾਣੋ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਦਿਵਿ ਤਾਰਯਤੇ ਦੇਵਾਂਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਮਹਾਪਾਤਕਿਨਾਮਪਿ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਚ ਗਙ੍ਗਾਸਾਗਰਸਂਗਮੇ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੇ ਗੰਗਾ-ਸਾਗਰ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ—
ਗਤਿਮਨ੍ਵੇषਮਾਣਾਨਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਗਙ੍ਗਾਸਮਾ ਗਤਿਃ
ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਗੰਗਾ ਵਰਗੀ ਰਾਹ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਕਲੌ ਗਙ੍ਗਾਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਨਾਨ੍ਯਤ੍ ਕਲਿਯੁਗੋਦ੍ਭੂਤਂ ਮਲਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸੁਦੁष੍ਕृਤਮ੍
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਜੇੜੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਸ ਮृਤੋ ਜਾਯਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਨਰਕਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਉਥੇ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਮਾਘਮਾਸੇ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਸਂਗਮਮ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ ਫਲਮ੍
ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਇਹ ਹੈ:
ਅਹੀਨਾਙ੍ਗੋ ऽਪ੍ਯਰੋਗਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੇ ਉਹ ਅੰਗ-ਵਿਕਲ ਨਹੀਂ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੈ ਤੇ ਪੰਜੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਤਾਵਦ੍ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਯਥਾ ਸੋਮੋ ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਰਾਹੂ ਦੀ ਪਕੜ ਤੋਂ ਛੁਟ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦਾਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ ਭੋਗਾਂਸ੍ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਜਤੇ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਮੁੜ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੇ ਸਠ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ—
ਤਤੋ ਭ੍ਰष੍ਟਸ੍ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਮृਦ੍ਧੇ ਜਾਯਤੇ ਕੁਲੇ
ਉਥੋਂ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸੁਖੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ ਭੋਗਾਂਸ੍ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭਜਤੇ ਪੁਨਃ
ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਮੁੜ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਹਗੈਰੁਪਭੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਪੰਛੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਭੋਗੀ ਗਈ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਸੁਣੋ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਉਥੋਂ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਧਰਮਕ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ ਭੋਗਾਂਸ੍ਤਤਤੀਰ੍ਥਂ ਭਜਤੇ ਪੁਨਃ
ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਮੁੜ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ऋਣਪ੍ਰਮੋਚਨਂ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਪਰਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਰਿਣਪ੍ਰਮੋਚਨ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਅਨृਣਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਰਿਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।