ਪੁਰਾ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ऽਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ
ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਬਹੂਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਪਹਾਨਿ ਤੁ
ਅਨੇਕ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਹਨ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯੇਹ ਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਯਮੁਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਸਦਾ ਸਵਿਤਾ ਸਪ੍ਤਵਾਹਨਃ
ਸੂਰਜ, ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਮੁਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਣ੍ਡਲਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਹਰਿਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਮਿਤਮ੍
ਹਰਿ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਮੰਡਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਵੈ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਹ ਥਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਸਦਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਸ੍ਮਰਮਾਣਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮਾਯਾਤਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੁਤ੍ਤਿਕਾਲਮ੍ਭਨਾਦ੍ ਵਾਪਿ ਨਰਃ ਪਾਪਾਤ੍ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਵਿਸ਼ਤਃ ਪੁਂਸਃ ਪਾਪਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਪਿ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਸੌ ਲਭਤੇ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਜਾਨ ਬੜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ—
ਈਪ੍ਸਿਤਾਂਲ੍ਲਭਤੇ ਕਾਮਾਨ੍ ਵਦਨ੍ਤਿ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਸਮਾਕੀਰ੍ਣੈਰ੍ਮੋਦਤੇ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਹ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਨ੍ਨ ਸ੍ਮਰਤੇ ਜਨ੍ਮ ਤਾਪਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਰਤ੍ਨਸਂਪੂਰ੍ਣੇ ਸਮृਦ੍ਧੇ ਜਾਯਤੇ ਕੁਲੇ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ਸ੍ਥੋ ਯਦਿ ਵਾਰਣ੍ਯੇ ਵਿਦੇਸ਼ੇ ਯਦਿ ਵਾ ਗृਹੇ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਦਨ੍ਤਿ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ऋषਯੋ ਮੁਨਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਲੋਕੇ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਉਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੁਨੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਮੋਦਤੇ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ੍ਵਕृਤੇਨੇਹ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਉਥੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਇਥੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਜਮ੍ਬੁਦ੍ਵੀਪਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਕੰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਮਥ ਮੁਕ੍ਤਾਂ ਵਾ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਨ੍
ਸੋਨਾ, ਜਾਂ ਮੋਤੀ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਤੋਹਫੇ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ—
ਨਿष੍ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਾਵਤ੍ ਤਤ੍ਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਉਸਦੇ ਲਈ, ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਵਿਅਰਥ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਨਿਮਿਤ੍ਤੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਅਪ੍ਰਮਤ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭਵੇਤ੍
ਹਰ ਸਮੇਂ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੇ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗੀਂ ਰੌਪ੍ਯਖੁਰਾਂ ਚੈਲਕਣ੍ਠਾਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰ, ਗਲ 'ਤੇ ਕਪੜਾ, ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ—
ਤਾਵਦ੍ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਤਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਰ੍षੇਣ ਤੁ ਵਿਧਾਨੇਨ ਯਥਾ ਦृष੍ਟਂ ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਪਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਬਲੀਵਰ੍ਦਂ ਸਮਾਰੂਢਃ ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਬਲਦ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਸੁਣੋ।