ਜਟਿਲਾ ਮੁਣ੍ਡਿਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿਨਃ
ਉਥੇ ਜਟਾਧਾਰੀ ਤੇ ਮੁੰਡੇ ਹੋਏ ਤਪस्वੀ ਵੀ ਸਨ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਰਤਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਵੇਦਾਨ੍ਤਜ੍ਞਾਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਪੈਲਾਦਯਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਸ੍ਤਾਨृषੀਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾਵਿਤਾਨ੍
ਪੈਲਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਵ੍ਯਾਸਃ ਸ੍ਵਯਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਯੇਨ ਵੇਦਾਃ ਪृਥਕ੍ ਕृਤਾਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਤੇ, ਆਪ ਹੀ ਸਨ।
ਅਂਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨਾਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ੁਕ ਇਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਕ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।
ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਃ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਸ੍ਯ ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਨਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨੇਮੁਰਵ੍ਯਗ੍ਰਮਨਸਃ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਿਸਾਦਾਦ੍ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਯਤ੍ ਤਨ੍ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਜੋ ਪਰਮ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ—
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਤੋ ਮੁਖਾਤ੍
ਅਸੀਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੇਖੀਏ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਤ੍ਪਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਯੋਗਿਭ੍ਯੋ ਯੋਗਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਯੋਗ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਲੀਨਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਉਥੇ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਲ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪੈਲਪੂਰ੍ਵਕਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੈਲਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਧਯਮੇਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ।
ਰਮਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਭਗਵਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਰੁਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਆਨੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਵਾਸ ਵਤ੍ਸਰਂ ਕृष੍ਣਃ ਸਦਾ ਪਾਸ਼ੁਪਤੈਰ੍ਵृਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿਆ।
ਆਰਾਧਯਨ੍ ਹਰਿਃ ਸ਼ਂਭੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਚਨਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਦृष੍ਟਵਨ੍ਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਦਦੌ ਕृष੍ਣਾਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨ ਵਰਦੋ ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦਿਤਾ।
ਤੇषਾਂ ਤਦੈਸ਼੍ਵਰਂ ਜ੍ਞਾਨਮੁਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਜਗਨ੍ਮਯ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਇਸ਼ਵਰੀ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਂ ਤੇषਾਮਾਸ਼ੁ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਤਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਾਪ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਉਹ ਉਹ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਅਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼੍ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ, ਮਧਯਮ ਇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਕੈਕਸ਼ਃ ਕृਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪੁਨਾਤ੍ਯਾਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਮ੍
ਹਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸੱਤਵੀਂ ਪੀੜੀ ਤਕ ਕੁਲ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਤ੍ਵਿਹ
ਜੋ ਫਲ ਮਾਨਵ ਉਸ ਤੋਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਉਹ ਦਸ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਵਾਸ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਪੂਜਯਨ੍ ਵੈ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਿਆਂ ਰਹਿਆ।
ਜਗਾਮ ਭਗਵਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਸੋ ਜੈਮਿਨਿਪ੍ਰਮੁਖੈਰ੍ਵृਤਃ
ਭਗਵਾਨ ਵਿਆਸ, ਜੈਮਿਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਤਥਾ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਾਲਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਅਤੇ ਤਾਲਤੀਰਥ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਵਿਖੇ ਜਾਏ।
ਸ੍ਵਰ੍ਨੋਲਂ ਚ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥਂ ਗੌਰੀਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਵਰਨੋਲਾ, ਮਹਾਤੀਰਥ ਅਤੇ ਗੌਰੀਤੀਰਥ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਵਿਖੇ ਜਾਏ।
ਜਮ੍ਬੁਕੇਸ਼੍ਵਰਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੰਬੂਕੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ, ਧਰਮ ਦੇ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਵਿਖੇ ਗਿਆ।