ਭਕ੍ਤਃ ਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਸਾਮੀਪ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਭਗਤ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਮਯੇ ਸ ਯੋਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਪਰਮ੍
ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਜੋਗ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸਤਤਂ ਦੇਵਂ ਪੂਜਯਾਮੋ ऽਥ ਸ਼ੂਲਿਨਮ੍
ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗੇ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗੇ।
ਉਵਾਸ ਤਤ੍ਰ ਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਪੂਜਯਨ੍ ਵੈ ਕਪਰ੍ਦਿਨਮ੍
ਉਥੇ, ਯੋਗਮਈ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਟਾਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਯਯੌ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼ਂ ਬਹੁਵਰ੍षਗਣਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਮੱਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਗਿਆ।
ਨਦੀਂ ਵਿਮਲਪਾਨੀਯਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹृष੍ਟੋ ऽਭਵਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚਕਾਰ ਭਾਵਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ੍ਨਾਨਵਿਧਾਨਵਿਤ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਜਾਣ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕੀਤਾ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਲੋਕਾਦਿਂ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਭਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਭਵ ਨੂੰ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼੍ਵਰਮੀਸ਼ਾਨਮਰ੍ਚਯਾਮਾਸ ਸ਼ੂਲਿਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਧਯਮੇਸ਼ਵਰ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸਮਾਗਤਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼੍ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਰੁਦਰ, ਮਧਯਮੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਜਟਿਲਾ ਮੁਣ੍ਡਿਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿਨਃ
ਉਥੇ ਜਟਾਧਾਰੀ ਤੇ ਮੁੰਡੇ ਹੋਏ ਤਪस्वੀ ਵੀ ਸਨ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਰਤਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਵੇਦਾਨ੍ਤਜ੍ਞਾਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਪੈਲਾਦਯਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਸ੍ਤਾਨृषੀਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾਵਿਤਾਨ੍
ਪੈਲਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਵ੍ਯਾਸਃ ਸ੍ਵਯਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਯੇਨ ਵੇਦਾਃ ਪृਥਕ੍ ਕृਤਾਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਤੇ, ਆਪ ਹੀ ਸਨ।
ਅਂਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨਾਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ੁਕ ਇਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਕ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।
ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਃ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਸ੍ਯ ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਨਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨੇਮੁਰਵ੍ਯਗ੍ਰਮਨਸਃ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਿਸਾਦਾਦ੍ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਯਤ੍ ਤਨ੍ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਜੋ ਪਰਮ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ—
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਤੋ ਮੁਖਾਤ੍
ਅਸੀਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੇਖੀਏ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਤ੍ਪਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਯੋਗਿਭ੍ਯੋ ਯੋਗਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਯੋਗ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਲੀਨਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਉਥੇ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਲ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪੈਲਪੂਰ੍ਵਕਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੈਲਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਧਯਮੇਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ।
ਰਮਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਭਗਵਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਰੁਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਆਨੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਵਾਸ ਵਤ੍ਸਰਂ ਕृष੍ਣਃ ਸਦਾ ਪਾਸ਼ੁਪਤੈਰ੍ਵृਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿਆ।
ਆਰਾਧਯਨ੍ ਹਰਿਃ ਸ਼ਂਭੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਚਨਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਦृष੍ਟਵਨ੍ਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਦਦੌ ਕृष੍ਣਾਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨ ਵਰਦੋ ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦਿਤਾ।
ਤੇषਾਂ ਤਦੈਸ਼੍ਵਰਂ ਜ੍ਞਾਨਮੁਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਜਗਨ੍ਮਯ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਇਸ਼ਵਰੀ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।