ਜਾਨੇ ਮਹਾਦੇਵਮਨੇਕਰੂਪਮ੍
ਮੈਂ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਜਗਾਮ ਲਿਙ੍ਗਂ ਤਦ੍ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਕਪਰ੍ਦੇਸ਼੍ਵਰਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਗਿਆ, ਜੋ ਜਟਾਧਾਰੀ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸ਼ੂਲਿਨਮ੍
ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਮੇਨਿਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਗਿਰਿਸ਼ਂ ਹਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਗਿਰਿਸ਼ਾ, ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਮृਗੀਮੇਕਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤੁਂ ਕਪਰ੍ਦੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੱਕ ਹੀ ਮਰਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ, ਵਧੀਆ ਕਪਾਰਦੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ।
ਧਾਵਮਾਨਾ ਸੁਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਯ ਵਸ਼ਮਾਗਤਾ
ਉਹ ਡਰ ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ 'ਚ ਭੱਜਦੀ ਹੋਈ ਬਾਘ ਦੇ ਵਸ਼ 'ਚ ਆ ਗਈ।
ਜਗਾਮ ਚਾਨ੍ਯਂ ਵਿਜਨਂ ਦੇਸ਼ਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍
ਉਹ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਸੁੰਨ ਜਗ੍ਹਾ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਤ ਮਹਾਜ੍ਵਾਲਾ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਾ
ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵृषਾਧਿਰੂਢਾ ਪੁਰੁषੈਸ੍ਤਾਦृਸ਼ੈਰੇਵ ਸਂਵृਤਾ
ਉਹ ਵੱਛ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਐਸੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਦਿਖੀ।
ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਵਯਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨ ਦृष੍ਟਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਤਤਃ
ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਪਲ ਤੋਂ ਦਿਖਾਈ ਨਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕਪਰ੍ਦੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ਗੁਰੁਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਅਚੁਤ ਨੂੰ ਕਪਾਰਦੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕਪਰ੍ਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍
ਵੱਛਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਪਾਰਦੇਸ਼ਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਮृਤ੍ਵੈਵਾਸ਼ੇषਪਾਪੌਘਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਸ੍ਯ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤਿ
ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਘ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਪਰ੍ਦੇਸ਼੍ਵਰਪੂਜਨਾਤ੍
ਕਪਾਰਦੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੂਜਿਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ੍ਤੋਤਵ੍ਯਂ ਵੈਦਿਕੈਃ ਸ੍ਤਵੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਵੇਦਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਯੋਗਸਂਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸਾ षਣ੍ਮਾਸੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨੇ ਕੁਣ੍ਡੇ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯਾਤ੍ਰ ਸਮੀਪਤਃ
ਜੋ ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨ ਕੁੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਜਜਾਪ ਰੁਦ੍ਰਮਨਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਣਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਪ੍ਰਣਵ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਜਪਦਾ ਰਿਹਾ।
ਉਵਾਸ ਤਤ੍ਰ ਯੋਗਾਤ੍ਮਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਤੁ ਨੈष੍ਠਿਕੀਮ
ਉਥੇ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਉਹ ਨੈਸ਼ਠਿਕ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਸ੍ਥਿਚਰ੍ਮਪਿਨਦ੍ਧਾਙ੍ਗਂ ਨਿਃ ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਚੰਬੜ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਭਾਰੀ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਕੋ ਭਵਾਨ੍ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ ਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਦੇਸ਼ਮਿਮਂਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ? ਕਿਸ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ?
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੁਟੁਮ੍ਬਭਰਣੋਤ੍ਸੁਕਃ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੋਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਘਰ ਦੀ ਰੋਟੀ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹੇ ਹੋ।
ਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਕृਤਂ ਪੁਣ੍ਯਮਲ੍ਪਂ ਵਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮੇਵ ਵਾ
ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਭੀ, ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਦृष੍ਟਃ ਸ੍ਪृष੍ਟੇ ਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨ ਦृष੍ਟਂ ਨਨ੍ਮਯਾ ਘੋਰਂ ਯਮਸ੍ਯ ਵਦਨਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਯਮ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਚਿਹਰਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਪਿਪਾਸਯਾਧੁਨਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਹਿਤਾਹਿਤਮ੍
ਹੁਣ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕੀ ਚੰਗਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਮਾੜਾ।
ਕੁਰੁष੍ਵ ਤਂ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੋ ਨ ਹਿ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕृਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟੋ ਵਨ੍ਦਿਤੋ ਭੂਯਃ ਕੋ ऽਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸਦृਸ਼ੋ ਭੁਵਿ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ?
ਯੇਨੇਮਾਂ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਂ ਯੋਨਿਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵ ਪ੍ਰਹਾਸ੍ਯਸਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਮਾੜੀ ਜਨਮ ਛੇਤੀ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ।