ਮਤਿਰੁਤ੍ਕ੍ਰਮਣੀਯਾ ਸ੍ਯਾਦਵਿਮੁਕ੍ਤਗਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਮਨ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਹੈਵ ਸ਼ਿष੍ਯਪ੍ਰਵਰੈਰ੍ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਚਚਾਰ ਹ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਜਗਾਮ ਵਿਪੁਲਂ ਲਿਙ੍ਗਮੋਙ੍ਕਾਰਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਉਹ ਓਂਕਾਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ।
ਅਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੇਵਿਤਂ ਸੂਰਿਭਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਮਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰੋ ਜਨ੍ਤੂਨਾਮਪਵਰ੍ਗਦਃ
ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦੇਤਦ੍ ਵਿਮਲਂ ਲਿਙ੍ਗਮੋਙ੍ਕਾਰੇ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਓਂਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚ ਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਾਰ੍ਥਂ ਲਿਙ੍ਗਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ: ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਲੀਨਤਾ।
ਓਙ੍ਕਾਰਬੋਧਕਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪਞ੍ਚਾਯਤਨਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਓਂਕਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਪੰਜ ਆਸਥਾਨਾਂ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਹਾਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਾਨਨ੍ਦਂ ਵਿਸ਼ਤੇ ਬੁਧਃ
ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗਿਆਨੀ ਉਹ ਪਰਮ ਆਨੰਦਮਈ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਨ੍ਤਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਈਸ਼ਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ।
ਗੋਚਰ੍ਮਮਾਤ੍ਰਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਓਙ੍ਕਾਰੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਓਂਕਾਰੇਸ਼ਵਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਗੋ-ਚਰਮ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਥੋਙ੍ਕਾਰਂ ਕਪਰ੍ਦੇਸ਼੍ਵਰਮੇਵ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ, ਓਂਕਾਰ ਅਤੇ ਕਪਰਦੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਹਨ।
ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦਿਹ ਜਾਨਾਤਿ ਵਿਨਾ ਸ਼ਂਭੋਰਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਸਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ
ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ—
ਕਥਯਾਮਾਸ ਸ਼ਿष੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਹਨ੍ਤੁਮਾਯਾਤੋ ਯੇ ऽਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਮੁਪਾਸਤੇ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਸੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ—ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏਆਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਵਸਸ੍ਤਸ੍ਯਾਕਰੋਤ੍ ਕृਤ੍ਤਿਂ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਤਃ
ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਵਸਤ੍ਰ ਚਮੜੀ ਬਣਾਇਆ।
ਤੇਨੈਵ ਚ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਸੇ ਸਰੀਰ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਨਿਤ੍ਯਮਾਵृਤ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘੇਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸਂ ਨ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਕृਤਾਰ੍ਥਾਸ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਏਕੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇ ਤੁ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਹੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੋਪਿਤਂ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਸ਼ਂਭੁਨਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ, ਸਿਵ ਜੀ ਨੇ ਲੁਕਾਈ ਸੀ।
ਉਪਾਸਤੇ ਮਹਾਦੇਵਂ ਜਪਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਏ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਹृਦਯੇ ਦੇਵਂ ਸ੍ਥਾਣੁਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਤਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ, ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਸਿਵ ਜੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ
ਜੋ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਚਿਤ੍ਤੇ ਯਤਯੋ ਮਹੇਸ਼ਮ੍
ਯਤੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਣਮਨ੍ਤਿ ਸ਼ਂਭੁਮ੍
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।