ਯਾ ਗਤਿਰ੍ਵਿਹਿਤਾ ਸੁਭ੍ਰੁ ਸਾਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਮृਤਸ੍ਯ ਤੁ
ਸੁੰਦਰੋ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿਚ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਮੰਜ਼ਿਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹੈ।
ਪੁਰੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਥਾਨੇਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯਧਿਕਾਸ਼ੁਭਾ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਚष੍ਟੇ ਤਾਰਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਤ੍ਰੈਵ ਹ੍ਯਵਿਮੁਕ੍ਤਕਮ੍
ਉਥੇ ਹੀ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿਚ, ਤਾਰਕ ਨਾਮਕ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਦੇਵਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਤਦਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇੱਕ ਹੀ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾਵਿਮੁਕ੍ਤਾਦਿਤ੍ਯੇ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅਵਿਮੁਕਤ ਨਾਮਕ ਸੂਰਜ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਾਵਿਮੁਕ੍ਤਕਮ੍
ਉਥੇ ਹੀ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਨਾਮਕ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦਿਵੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਥੇ ਹੀ, ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਉਪਾਸਤੇ ਮਾਂ ਸਤਤਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਮੈਨੂੰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ, ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਵਾਰਾਣਸੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦੇਵਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ, ਮਹਾਦੇਵ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨੈਵ ਚਰੇਤ੍ ਪਾਪਂ ਕਾਯੇਨ ਮਨਸਾ ਗਿਰਾ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਰਯਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਗਿਆਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਦੇਵ੍ਯੈ ਦੇਵੇਨ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ, ਦੇਵ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਥੇਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਗਿਰਿਸ਼ਃ ਸ੍ਥਾਨਾਨਾਂ ਚੈਤਦੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਗਿਰਿਸ਼ਾ ਸਭ ਲੋਰਾਂ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਇਥੇ ਇਹ ਥਾਂ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਤੇ ਵਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਪਰਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਖੇਤਰ, ਅਵਿਮੁਕਤ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤੇषਾਂ ਵੇਦਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਤ੍ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਥਾਂ ਜਾਣਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਤੇषਾਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਿਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਪਾਤਕਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੇਵਃ ਕਾਲਤਨੁਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਕਾਲ ਰੂਪ ਸ਼ਿਵ ਦੇਵਤਾ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮृਤਾਨਾਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਜਨਮ੍ ਨ ਭੂਯੋ ਭਵਸਾਗਰੇ
ਜੋ ਮਰ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਯੋਗੀ ਵਾਪ੍ਯਥਵਾਯੋਗੀ ਪਾਪੀ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਕृਤ੍ਤਮਃ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਯੋਗੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇਕ ਹੋਵੇ—
ਮਤਿਰੁਤ੍ਕ੍ਰਮਣੀਯਾ ਸ੍ਯਾਦਵਿਮੁਕ੍ਤਗਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਮਨ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਹੈਵ ਸ਼ਿष੍ਯਪ੍ਰਵਰੈਰ੍ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਚਚਾਰ ਹ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਜਗਾਮ ਵਿਪੁਲਂ ਲਿਙ੍ਗਮੋਙ੍ਕਾਰਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਉਹ ਓਂਕਾਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ।
ਅਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੇਵਿਤਂ ਸੂਰਿਭਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਮਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰੋ ਜਨ੍ਤੂਨਾਮਪਵਰ੍ਗਦਃ
ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦੇਤਦ੍ ਵਿਮਲਂ ਲਿਙ੍ਗਮੋਙ੍ਕਾਰੇ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਓਂਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚ ਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਾਰ੍ਥਂ ਲਿਙ੍ਗਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ: ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਲੀਨਤਾ।
ਓਙ੍ਕਾਰਬੋਧਕਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪਞ੍ਚਾਯਤਨਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਓਂਕਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਪੰਜ ਆਸਥਾਨਾਂ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।