ਪ੍ਰਬੋਧਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਵਯਂ ਕृष੍ਣ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਮਝਣ ਲਈ ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯੇ ਚੈਕਾਰ੍ਣਵੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਉਸ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਯਿਤੋ ऽਹਂ ਸਨਾਤਨਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਤਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਪਿਆ ਸੀ।
ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾਵृਤਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕृष੍ਣਾਜਿਰਧਰਂ ਦੇਵਮृਗ੍ਯਜੁਃ ਸਾਮਭਿਃ ਸ੍ਤੁਤਮ੍
ਕਾਲਾ ਗਲਾ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਮਯਮਾਨੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਆਪ ਬੋਲਿਆ।
ਅਹਂ ਕਰ੍ਤਾ ਹਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸ੍ਵਯਂਭੂਃ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਮੈਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ, ਆਪ ਉਪਜਿਆ, ਸਭ ਦਾ ਪਿਤਾ।
ਅਹਂ ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮੈਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਬੋਧਾਰ੍ਥਂ ਪਰਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਂ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਸਮਝਣ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਸਰੂਪ ਪਰਮ ਲਿੰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ਯਵृਦ੍ਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਮਾਦਿਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਨਾਸ ਤੇ ਵਾਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਰੰਭ, ਮੱਧ ਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਮਸ੍ਯ ਵਿਜਾਨੀਮ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛੇ ऽਹਮਿਤ੍ਯਜਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਜਾਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਅਜਨਮਾ ਹੋ ਕੇ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਪਿਤਾਮਹੋ ऽਪ੍ਯਹਂ ਨਾਨ੍ਤਂ ਜ੍ਞਾਤਵਨ੍ਤੌ ਸਮਾਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਮੈਂ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਸੌ ਸਾਲ ਲੱਭਣ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਿਆ।
ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਿਤੌ ਤਸ੍ਯ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੌ ਵਿਸ਼੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਹ੍ਵਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋਪੇਤੌ ਸ਼ਂਭੁਂ ਤੁष੍ਟੁਵਤੁਃ ਪਰਮ੍
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਪਰਮ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਭਾਤਿ ਦੇਵੋ ਮਹਾਯੋਗੀ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਉਹ ਮਹਾਂ ਯੋਗੀ ਦੇਵਤਾ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਹਸ੍ਤਚਰਣਃ ਸੂਰ੍ਯਸੋਮਾਗ੍ਨਿਲੋਚਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਅੱਗ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਲਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਸ਼੍ਚ ਮੇਘਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਃ ਸ੍ਵਨਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਜਨੇਊ ਵਜੋਂ ਸੱਪ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਡੰਬ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯੇਤਂ ਮਾਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਭਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਮੈਨੂੰ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਚ ਮੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਾਲਕੋ ਹृਦਯੇ ਹਰਃ
ਮੇਰੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਰੱਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਆਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਭਿਮੁਖੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਗਿਆ।
ਊਚਤੁਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਨਾਰਾਯਣਪਿਤਾਮਹੌ
ਉਹ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ ਨਾਰਾਯਣ ਤੇ ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤੁ ਨੌ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਿ ਦੇਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੇ
ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ! ਸਾਡੀ ਭਗਤੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।