ਪੂਜਯਾਮਿ ਤਥਾਪੀਸ਼ਂ ਜਾਨਨ੍ਨੈਤਤ੍ ਪਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਇਹ ਪਰਮ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ऽਹਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਮੂਲਂ ਜ੍ਞਾਪਯਨ੍ ਪੂਜਯਾਮਿ ਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਮੂਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਥਾ ਲਿਙ੍ਗੇ ਹਿਤਾਯੈषਾਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਿਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਹਮਾਤ੍ਮਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਨੈਵ ਤੁ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਆਤਮਾ ਦੇ ਇਸ਼ਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਾਵਯੋਰ੍ਦ੍ਯਿਤੇ ਭੇਦੋ ਵੇਦੇष੍ਵੇਵਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਏ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਹੀ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਨਿਸਚਯ ਹੈ।
ਧ੍ਯੇਯਃ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਨ੍ਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਜ੍ਞੇਯੋ ਲਿਙ੍ਗੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਸਮਝੋ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਕृष੍ਣ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ ਗਹਨਂ ਹ੍ਯੇਤਦੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਨੈਣ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਇਹ ਗਹਿਰੀ ਗੱਲ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਵੇਦਾ ਮਹੇਸ੍ਵਰਂ ਦੇਵਮਾਹੁਰ੍ਲਿਙ੍ਗਿਨਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਬੋਧਾਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮੇ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਿਵਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਆਪ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਪੂਜਯਾਵੋ ਮਹਾਦੇਵਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਆਓ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰਬੋਧਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਵਯਂ ਕृष੍ਣ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਮਝਣ ਲਈ ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯੇ ਚੈਕਾਰ੍ਣਵੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਉਸ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਯਿਤੋ ऽਹਂ ਸਨਾਤਨਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਤਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਪਿਆ ਸੀ।
ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾਵृਤਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕृष੍ਣਾਜਿਰਧਰਂ ਦੇਵਮृਗ੍ਯਜੁਃ ਸਾਮਭਿਃ ਸ੍ਤੁਤਮ੍
ਕਾਲਾ ਗਲਾ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਮਯਮਾਨੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਆਪ ਬੋਲਿਆ।
ਅਹਂ ਕਰ੍ਤਾ ਹਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸ੍ਵਯਂਭੂਃ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਮੈਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ, ਆਪ ਉਪਜਿਆ, ਸਭ ਦਾ ਪਿਤਾ।
ਅਹਂ ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮੈਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਬੋਧਾਰ੍ਥਂ ਪਰਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਂ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਸਮਝਣ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਸਰੂਪ ਪਰਮ ਲਿੰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ਯਵृਦ੍ਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਮਾਦਿਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਨਾਸ ਤੇ ਵਾਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਰੰਭ, ਮੱਧ ਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਮਸ੍ਯ ਵਿਜਾਨੀਮ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛੇ ऽਹਮਿਤ੍ਯਜਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਜਾਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਅਜਨਮਾ ਹੋ ਕੇ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਪਿਤਾਮਹੋ ऽਪ੍ਯਹਂ ਨਾਨ੍ਤਂ ਜ੍ਞਾਤਵਨ੍ਤੌ ਸਮਾਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਮੈਂ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਸੌ ਸਾਲ ਲੱਭਣ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਿਆ।
ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਿਤੌ ਤਸ੍ਯ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੌ ਵਿਸ਼੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਹ੍ਵਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋਪੇਤੌ ਸ਼ਂਭੁਂ ਤੁष੍ਟੁਵਤੁਃ ਪਰਮ੍
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਪਰਮ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।