ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰੋ ਭਾਨੁਮੁਪਤਿष੍ਠਤ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਦੇਵਾਨ੍ ਮੁਨਿਗਣਾਨ੍ ਪਿਤॄਨ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਦੇਵਾਂ, ਰਿਸੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਲਿਙ੍ਗਸ੍ਥਂ ਭੂਤੇਸ਼ਂ ਭੂਤਿਭੂषਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਰਾਖ ਨਾਲ ਸਜੇ ਭੂਤੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ।
ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਵਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਭਿਪੂਜ੍ਯ ਚ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਇਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਥਾਃ ਪੌਰਾਣਿਕੀਃ ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਪੁਤ੍ਰਾਦਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਹਸਨ੍ ਕृष੍ਣਂ ਬਭਾषੇ ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ
ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਯੋਗਿਨਾਂ ਧ੍ਯੇਯ ਏਵ ਚ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਧਿਆਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਭਾਰਾਵਤਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਜਾਤੋ ਵृष੍ਣਿਕੁਲੇ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਮੇਵ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਹੱਸਦਿਆਂ ਵਰਗਾ ਬੋਲਿਆ।
ਤਥਾਪਿ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ।
ਪੂਜਯਾਮਿ ਤਥਾਪੀਸ਼ਂ ਜਾਨਨ੍ਨੈਤਤ੍ ਪਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਇਹ ਪਰਮ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ऽਹਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਮੂਲਂ ਜ੍ਞਾਪਯਨ੍ ਪੂਜਯਾਮਿ ਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਮੂਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਥਾ ਲਿਙ੍ਗੇ ਹਿਤਾਯੈषਾਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਿਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਹਮਾਤ੍ਮਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਨੈਵ ਤੁ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਆਤਮਾ ਦੇ ਇਸ਼ਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਾਵਯੋਰ੍ਦ੍ਯਿਤੇ ਭੇਦੋ ਵੇਦੇष੍ਵੇਵਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਏ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਹੀ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਨਿਸਚਯ ਹੈ।
ਧ੍ਯੇਯਃ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਨ੍ਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਜ੍ਞੇਯੋ ਲਿਙ੍ਗੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਸਮਝੋ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਕृष੍ਣ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ ਗਹਨਂ ਹ੍ਯੇਤਦੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਨੈਣ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਇਹ ਗਹਿਰੀ ਗੱਲ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਵੇਦਾ ਮਹੇਸ੍ਵਰਂ ਦੇਵਮਾਹੁਰ੍ਲਿਙ੍ਗਿਨਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਬੋਧਾਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮੇ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਿਵਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਆਪ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਪੂਜਯਾਵੋ ਮਹਾਦੇਵਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਆਓ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰਬੋਧਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਵਯਂ ਕृष੍ਣ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਮਝਣ ਲਈ ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯੇ ਚੈਕਾਰ੍ਣਵੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਉਸ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਯਿਤੋ ऽਹਂ ਸਨਾਤਨਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਤਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਪਿਆ ਸੀ।
ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾਵृਤਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕृष੍ਣਾਜਿਰਧਰਂ ਦੇਵਮृਗ੍ਯਜੁਃ ਸਾਮਭਿਃ ਸ੍ਤੁਤਮ੍
ਕਾਲਾ ਗਲਾ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਮਯਮਾਨੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਆਪ ਬੋਲਿਆ।
ਅਹਂ ਕਰ੍ਤਾ ਹਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸ੍ਵਯਂਭੂਃ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਮੈਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ, ਆਪ ਉਪਜਿਆ, ਸਭ ਦਾ ਪਿਤਾ।
ਅਹਂ ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮੈਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਬੋਧਾਰ੍ਥਂ ਪਰਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਂ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਸਮਝਣ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਸਰੂਪ ਪਰਮ ਲਿੰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ਯਵृਦ੍ਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਮਾਦਿਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਨਾਸ ਤੇ ਵਾਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਰੰਭ, ਮੱਧ ਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ।