ਜਗਾਮਾਕਾਸ਼ਗੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕੈਲਾਸਂ ਗਿਰਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੈਲਾਸ ਪਰਬਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਵਰਾਸਨਸ੍ਥਂ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਦੇਵਦੇਵਾਨ੍ਤਿਕੇ ਹਰਿਮ੍
ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਗੋਵਿੰਦ ਇੱਕ ਸੋਹਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਮਹਾਦੇਵਗਣੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਯੋਗਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਸੰਗਤੀਆਂ, ਸਿਧਾਂ ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਹਰੇਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਦ੍ਵਾਰਕੇ ਪੁਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਦਵਾਰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਆਜਗਾਮ ਪੁਰੀਂ ਕृष੍ਣਃ ਸੋ ऽਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਹਰੇਣ ਤੁ
ਫਿਰ, ਹਰੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਵਚੋਭਿਰਮृਤਾਸ੍ਵਾਦੈਰ੍ਮਾਨਿਤੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਅਨ੍ਵਗਚ੍ਛਨ੍ ਮਹੋਯੋਗਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍
ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਚਲੇ।
ਯਯੌ ਸ ਤੂਰ੍ਣਂ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਗੋਵਿੰਦ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿਵਿਆ ਦਵਾਰਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਨਿਸ਼ੇਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਰਹਿਤਾ ਵਿਨਾ ਤੇਨ ਚਕਾਸ਼ਿਰੇ
ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰ ਰਹਿਤ ਰਾਤਾਂ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਮਣ੍ਡਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਪੁਰੀਂ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਦਵਾਰਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ।
ਲਾਜਾਦਿਭਿਃ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਭੂषਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਾਜ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ।
ਸ਼ਙ੍ਖਾਨ੍ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ੋ ਦਧ੍ਮੁਰ੍ਵੋਣਾਵਾਦਾਨ੍ ਵਿਤੇਨਿਰੇ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ੰਖ ਵੱਜੇ, ਤੇ ਡੋਲਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜੀ।
ਅਗਾਯਨ੍ ਮਧੁਰਂ ਗਾਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਜਵਾਨ ਤੇ ਰੌਣਕ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਮੁਮੁਚੁਃ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਾਣਿ ਵਸੁਦੇਵਸੁਤੋਪਰਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ਵਰਾਸਨੇ ਮਹਾਯੋਗੀ ਭਾਤਿ ਦੇਵੀਭਿਰਨ੍ਵਿਤਃ
ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਸੋਹਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ, ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਆਤ੍ਮਜੈਰਭਿਤੋ ਮੁਖ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਂਵृਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਭ੍ਰਾਜਤੇ ਮਾਲਯਾ ਦੇਵੋ ਯਥਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਦੇਵਤਾ ਮਾਲਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ।
ਮਹਰ੍षਯਃ ਪੂਰ੍ਵਜਾਤਾ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਾਦਯੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਾਰਕੰਡੇਅ ਆਦਿ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਨਨਾਮੋਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਸ੍ਵਾਸਨਂ ਚ ਦਦੌ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਉਠ ਕੇ, ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦਿਤੀ।
ਵਿਸਰ੍ਜਯਾਮਾਸ ਹਰਿਰ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਭਿਵਾਞ੍ਛਿਤਾਨ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾ ਮੁਤਾਬਕ ਵਰ ਦਿੱਤੇ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰੋ ਭਾਨੁਮੁਪਤਿष੍ਠਤ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਦੇਵਾਨ੍ ਮੁਨਿਗਣਾਨ੍ ਪਿਤॄਨ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਦੇਵਾਂ, ਰਿਸੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਲਿਙ੍ਗਸ੍ਥਂ ਭੂਤੇਸ਼ਂ ਭੂਤਿਭੂषਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਰਾਖ ਨਾਲ ਸਜੇ ਭੂਤੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ।
ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਵਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਭਿਪੂਜ੍ਯ ਚ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਇਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਥਾਃ ਪੌਰਾਣਿਕੀਃ ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਪੁਤ੍ਰਾਦਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਹਸਨ੍ ਕृष੍ਣਂ ਬਭਾषੇ ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ
ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਯੋਗਿਨਾਂ ਧ੍ਯੇਯ ਏਵ ਚ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਧਿਆਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਭਾਰਾਵਤਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਜਾਤੋ ਵृष੍ਣਿਕੁਲੇ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਮੇਵ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਹੱਸਦਿਆਂ ਵਰਗਾ ਬੋਲਿਆ।
ਤਥਾਪਿ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ।