ਨਾਗਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਹ੍ਨਿਰੇਤਸੇ
ਸੱਪ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਮੁਕ੍ਤਾਟ੍ਟਹਾਸਾਯ ਭੀਮਾਯ ਚ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਵਾਲੇ, ਭੀਮ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਭੈਰਵਵੇषਾਯ ਹਰਾਯ ਚ ਨਿषਙ੍ਗਿਣੇ
ਭੈਰਵ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਹਰਾ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਮ੍ਬਿਕਾਧਿਪਤਯੇ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਰਨਾਰੀਸ਼ਰੀਰਾਯ ਸਾਂਖ੍ਯਯੋਗਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਦੋਵੇਂ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਂਖਿਆ ਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕੁਮਾਰਗੁਰਵੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮृਗਵ੍ਯਾਧਾਯ ਮਹਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਵੱਡੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯੋਗਿਨੇ ਯੋਗਗਮ੍ਯਾਯ ਯੋਗਮਾਯਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਯੋਗੀ, ਜੋ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਪਾਲਿਨੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਕਪਾਲ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਕਾਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ।
ਪਪਾਤ ਪਾਦਯੋਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਦੇਵਦੇਵ੍ਯੋਃ ਸ ਦਣ੍ਡਵਤ੍
ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ, ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਡੰਡਵਤ ਹੋ ਕੇ ਝੁਕ ਗਿਆ।
ਬਭਾषੇ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਨਿਃ ਸ੍ਵਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੰਭੀਰ ਸੀ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਦਾਤਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਾਮਾਨਾਂ ਕਾਮਿਨਾਮਿਹ
ਇੱਥੇ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਨਾਨਵਾਪ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਾਤ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਪਾਇਆ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਹਾਯੋਗਂ ਸ੍ਵੇਨ ਯੋਗੇਨ ਕੇਸ਼ਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਗੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ—
ਉਵਾਚ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਦੇਵੀਂ ਚ ਹਿਮਸ਼ੈਲਜਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ—
ਇਚ੍ਛਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਸਮਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਂ ਦੇਹਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ, ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇ।
ਦੇਵੀਮਾਲੋਕ੍ਯ ਗਿਰਿਜਾਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ
ਗਿਰਿਜਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਦੇਵੀ ਹਿਮਗਿਰੀਨ੍ਦ੍ਰਜਾ
ਹਿਮਾਚਲ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਨਨ੍ਯਾਮੀਸ਼੍ਵਰੇ ਭਕ੍ਤਿਮਾਤ੍ਮਨ੍ਯਪਿ ਚ ਕੇਸ਼ਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਵੀ—
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਦੈਵਤੈਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਂਜਾਤੋ ਦੈਵਕੀਸੁਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਗਿਆ ਗਿਆ, ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਨਾਵਯੋਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭੇਦ ਏਵਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੂਰਯਃ
ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰੇ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਂ ਭਕ੍ਤਿਮਾਤ੍ਮਨ੍ਯਪਿ ਪਰਂ ਬਲਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤ—
ਆਸ਼ਿषਂ ਸ਼ਿਰਸਾਹृਙ੍ਣਾਦ੍ ਦੇਵੋ ऽਪ੍ਯਾਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਵੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ।
ਰ੍ ਜਗਾਮ ਕੈਲਾਸਗਿਰਿਂ ਗਿਰੀਸ਼ਃ
ਗਿਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਰਰਾਮ ਭਗਵਾਨ੍ ਸੋਮਃ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਭਗਵਾਨ ਸੋਮ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਕੇਸ਼ਵ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਪੂਜਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਕृष੍ਣਂ ਦੇਵਦੇਵਮਥਾਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਅਚਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਕਿਰੀਟਿਨਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਪਾਣਿ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਾਙ੍ਕਿਤਵਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਜੋ ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ' ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ—
ਦਧਾਨਮੁਰਸਾ ਮਾਲਾਂ ਵੈਜਯਨ੍ਤੀਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ 'ਵੈਜਯੰਤਿ' ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ—
ਪਦ੍ਮਾਙ੍ਘ੍ਰਿਨਯਨਂ ਚਾਰੁ ਸੁਸ੍ਮਿਤਂ ਸੁਗਤਿਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਤੇ ਅੱਖ ਲੋਟਸ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ—