ਕੁਮਾਰਮਗ੍ਨਿਪਤਿਮਂ ਸਸ਼ਾਖਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੁਮਾਰ, ਅੱਗ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਭਾਲਾ ਲੈ ਕੇ ਵੇਖਿਆ।
ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਂ ਚਾਪਿ ਮਨੁਂ ਦਦਰ੍ਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ਯਥਾਤ੍ਮਾਨਮਸੌ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ।
ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਸਰ੍ਵ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਃ
ਸੰਤ ਜਣੀ ਸਾਰੇ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਵਾਮੇਕਂ ਸ਼ਰਣਮੁਪੈਮਿ ਦੇਵਮੀਸ਼ਮ੍
ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਤੈਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਮੇਕਂ ਸ਼ਰਣਮੁਪੈਮਿ ਦੇਵਮੀਸ਼ਮ੍
ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਤੈਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪਦਯੁਗਲਂ ਭਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍
ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਮਹਮੁਪੈਮਿ ਸਤ੍ਯਵਿਭਵਂਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਨ੍ਤਂਸ਼ਿਵਮ੍
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਤੇ ਮਹਾਨ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵਾਯ ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਮੀਸ਼ਾਨਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਾਯ ਦਿਗ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਕਪਰ੍ਦਿਨੇ
ਹੇ ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਾਗਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਹ੍ਨਿਰੇਤਸੇ
ਸੱਪ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਮੁਕ੍ਤਾਟ੍ਟਹਾਸਾਯ ਭੀਮਾਯ ਚ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਵਾਲੇ, ਭੀਮ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਭੈਰਵਵੇषਾਯ ਹਰਾਯ ਚ ਨਿषਙ੍ਗਿਣੇ
ਭੈਰਵ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਹਰਾ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਮ੍ਬਿਕਾਧਿਪਤਯੇ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਰਨਾਰੀਸ਼ਰੀਰਾਯ ਸਾਂਖ੍ਯਯੋਗਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਦੋਵੇਂ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਂਖਿਆ ਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕੁਮਾਰਗੁਰਵੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮृਗਵ੍ਯਾਧਾਯ ਮਹਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਵੱਡੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯੋਗਿਨੇ ਯੋਗਗਮ੍ਯਾਯ ਯੋਗਮਾਯਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਯੋਗੀ, ਜੋ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਪਾਲਿਨੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਕਪਾਲ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਕਾਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ।
ਪਪਾਤ ਪਾਦਯੋਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਦੇਵਦੇਵ੍ਯੋਃ ਸ ਦਣ੍ਡਵਤ੍
ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ, ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਡੰਡਵਤ ਹੋ ਕੇ ਝੁਕ ਗਿਆ।
ਬਭਾषੇ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਨਿਃ ਸ੍ਵਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੰਭੀਰ ਸੀ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਦਾਤਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਾਮਾਨਾਂ ਕਾਮਿਨਾਮਿਹ
ਇੱਥੇ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਨਾਨਵਾਪ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਾਤ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਪਾਇਆ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਹਾਯੋਗਂ ਸ੍ਵੇਨ ਯੋਗੇਨ ਕੇਸ਼ਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਗੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ—
ਉਵਾਚ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਦੇਵੀਂ ਚ ਹਿਮਸ਼ੈਲਜਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ—
ਇਚ੍ਛਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਸਮਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਂ ਦੇਹਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ, ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇ।
ਦੇਵੀਮਾਲੋਕ੍ਯ ਗਿਰਿਜਾਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ
ਗਿਰਿਜਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਦੇਵੀ ਹਿਮਗਿਰੀਨ੍ਦ੍ਰਜਾ
ਹਿਮਾਚਲ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਨਨ੍ਯਾਮੀਸ਼੍ਵਰੇ ਭਕ੍ਤਿਮਾਤ੍ਮਨ੍ਯਪਿ ਚ ਕੇਸ਼ਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਵੀ—