ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਲਬ੍ਧਵਾਨੀਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਵਿਨ੍ਦਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਕਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ ਸੁਰਭਿਰ੍ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਾ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੁਰਭੀ ਨੇ ਰੁਦਰ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਦृष੍ਟਵਨ੍ਤੋ ਹਰਂ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਨਿਰ੍ਭਯਾ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਂ ਯਯੁਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਹਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਆਨੰਦ ਪਾਇਆ।
ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ ਪਰਮਂ ਯੋਗਂ ਗ੍ਰਨ੍ਥਕਾਰਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਰਵੋਤਮ ਜੋਗ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗ੍ਰੰਥ ਲਿਖਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਪੌਰਾਣਿਕੀਂ ਸੁਪੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਾਂ ਸਚ੍ਛਿष੍ਯੇषੁ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ
ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਦੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ, ਚੰਗੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿਚ ਦੋਵੇਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਇਸ ਵਿਚ ਬਿਲਕੁਲ ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਇਹੈਵ ਖ੍ਯਾਪਿਤਂ ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨਭਾषਿਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਹੀ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ, ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨ ਵਲੋਂ ਆਖੀ ਗਈ ਇਹ ਗੱਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤੀ।
ਚਕਾਰ ਤਨ੍ਨਿਯੋਗੇਨ ਯੋਗਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੋਗ ਗ੍ਰੰਥ ਰਚਿਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਲਬ੍ਧੋ ਯੋਗਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਸ਼ੁਕਰ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਮਿਲਿਆ।
ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਮੁਗ੍ਰਂ ਭੀਮਂ ਕਪਰ੍ਦਿਨਮ੍
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਜਟਾਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ।
ਵ੍ਰਤਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਯੋਗਂ ਕृष੍ਣਾਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣੇ
ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਅਤੇ ਯੋਗ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਜਿਸਦੇ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਪਸਾ ਦੇਵਂ ਰੁਦ੍ਰਮਾਰਾਧਯਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਥੇ ਹੀ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਰੁਦਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਜਜਾਪ ਰੁਦ੍ਰਮਨਿਸ਼ਂ ਸ਼ਿਵੈਕਾਹਿਤਮਾਨਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਲਾ ਕੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਰੁਦਰ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਤ ਮਹਾਦੇਵੋ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਹਾਦੇਵਮਸੌ ਦਦਰ੍ਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਸਮੇਤ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤਿਮਂ ਦਦਰ੍ਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਾਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸ਼ਂਭੁਮਸੌ ਦਦਰ੍ਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਮਾਦਿਦੇਵਂ ਪੁਰਤੋ ਦਦਰ੍ਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਆਦਿ-ਦੇਵ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਙ੍ਖਾਸਿਚਕ੍ਰਾਰ੍ਪਿਤਹਸ੍ਤਮਾਦ੍ਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਦਿ-ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਸੰਗ ਨਾਲ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਪਿਤਾਮਹਂ ਲੋਕਗੁਰੁਂ ਦਿਵਸ੍ਥਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਕੁਮਾਰਮਗ੍ਨਿਪਤਿਮਂ ਸਸ਼ਾਖਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੁਮਾਰ, ਅੱਗ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਭਾਲਾ ਲੈ ਕੇ ਵੇਖਿਆ।
ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਂ ਚਾਪਿ ਮਨੁਂ ਦਦਰ੍ਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ਯਥਾਤ੍ਮਾਨਮਸੌ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ।
ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਸਰ੍ਵ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਃ
ਸੰਤ ਜਣੀ ਸਾਰੇ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਵਾਮੇਕਂ ਸ਼ਰਣਮੁਪੈਮਿ ਦੇਵਮੀਸ਼ਮ੍
ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਤੈਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਮੇਕਂ ਸ਼ਰਣਮੁਪੈਮਿ ਦੇਵਮੀਸ਼ਮ੍
ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਤੈਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪਦਯੁਗਲਂ ਭਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍
ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਮਹਮੁਪੈਮਿ ਸਤ੍ਯਵਿਭਵਂਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਨ੍ਤਂਸ਼ਿਵਮ੍
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਤੇ ਮਹਾਨ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵਾਯ ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਮੀਸ਼ਾਨਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਾਯ ਦਿਗ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਕਪਰ੍ਦਿਨੇ
ਹੇ ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।