ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਵੀਰਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਃ
ਦੇਵਕਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸੀ।
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਸਪ੍ਤਾਸਨ੍ ਵਸੁਦੇਵਾਯ ਤਾ ਦਦੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਕੀ ਚਾਪਿ ਤਾਸਾਂ ਤੁ ਵਰਿष੍ਠਾਭੂਤ੍ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੋਹਣੀ ਕਾਇਆ ਵਾਲੀ ਦੇਵਕੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸੁਭੂਮੀ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲਸ਼੍ਚ ਤੁष੍ਟਿਮਾਞ੍ਛਙ੍ਕੁਰੇਵ ਚ
ਸੁਭੂਮੀ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲ, ਤੁਸ਼ਟੀਮਾਨ ਤੇ ਸ਼ੰਕੁਰ—
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੂਰਃ ਸ਼ਮਿਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਸ਼ੂਰ ਤੋਂ ਸ਼ਮਿਸਤ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤਰ।
ਸ ਸ਼ੂਰਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਵਸੁਦੇਵੋ ऽਥ ਤਤ੍ਸੁਤਃ
ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸ਼ੂਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਸੁਦੇਵ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—
ਬਭੂਵ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵੈਰਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤੋ ਹਰਿਃ
ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਸੂਤ ਪਤ੍ਨੀ ਸਂਕਰ੍षਂ ਰਾਮਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਹਲਾਯੁਧਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਹਲ ਧਾਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਹਲਾਯੁਧਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛੇषਃ ਸਂਕਰ੍षਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਹਲਾਯੁਧ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ।
ਬਭੂਤ ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਕ੍ਯਾਂ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾਮਪਿ ਮਾਧਵਃ
ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇ ਰੋਹਣੀ ਤੋਂ ਵੀ ਮਾਧਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਨਿਯੋਗਾਦ੍ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਯਸ਼ੋਦਾਤਨਯਾ ਹ੍ਯਭੂਤ੍
ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਕਂਸਸ੍ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਜਘਾਨ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਪਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਂਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ।
ऋਜੁਦਾਸੋ ਭਦ੍ਰਦਾਸਃ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਨਪਿ ਪੂਰ੍ਵਜਃ
ਰਿਜੁਦਾਸ, ਭਦਰਦਾਸ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੀਰਤਿਮਾਨ—
ਅਸੂਤ ਰਾਮਂ ਲੋਕੇਸ਼ਂ ਬਲਭਦ੍ਰਂ ਹਲਾਯੁਧਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਬਲਭਦਰ, ਹਲ ਵਾਲਾ, ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸੂਤ ਦੇਵਕੀ ਕृष੍ਣਂ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਾਙ੍ਕਿਤਵਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਨਿਸ਼ਠੋਲ੍ਮੁਕੌ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਤਗੜੇ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸਨ।
ਬਭੂਵੁਰਾਤ੍ਮਜਾਸ੍ਤਾਸੁ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਚਾਰੁਸ਼੍ਰਵਾਸ਼੍ਚਾਰੁਯਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸ਼ਙ੍ਖ ਏਵ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰੁਸ਼੍ਰਵਾ, ਚਾਰੁਯਸ਼, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਵੀ ਸਨ।
ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਂਬਭੂਵੁਰਿਮ੍ ਸੁਤਾਃ
ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਗਏ।
ਜਾਮ੍ਬਵਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਕृष੍ਣਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ
ਜਾਂਬਵਤੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।
ਸੁਰੇਸ਼ਸਦृਸ਼ਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੇਹਿ ਦਾਨਵਸੂਦਨ
"ਹੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਵਧੇ, ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ।"
ਸਮਾਰੇਭੇ ਤਪਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਪੋਨਿਧਿਰਰਿਨ੍ਦਮਃ
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਤਪ ਕਰਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀਤਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲੇਭੇ ਸੁਤਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤੀਵ੍ਰਂ ਮਹਤ੍ ਤਪਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤਾਪ ਘੋਰਂ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਨਿਦਾਨਂ ਤਪਸਸ੍ਤਪਃ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸ ਨੇ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਭਾਰੀ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਅਸਲ ਮੂਲ ਹੈ।
ਚਚਾਰ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਮੂਲਂ ਬੋਧਯਨ੍ ਭਾਵਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਜੜ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਰੱਬੀ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਤੂਪਮਨ੍ਯੋਰ੍ਵੈ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਉਪਮਨਯੂ ਮਹਾਂਮੁਨੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਃ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ।
ऋषੀਣਾਮਾਸ਼੍ਰਮੈਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਵੇਦਘੋषਨਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਓਥੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ।
ਵਿਮਲਸ੍ਵਾਦੁਪਾਨੀਯੈਃ ਸਰੋਭਿਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸੁੱਚੇ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਠੰਢੇ ਸਰੋਵਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ऋषਿਕੈਰृषਿਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮੁਨਿਗਣੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਸਨ।