ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਂ ਦਦੌ ਦੇਵੋ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ
ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਐਸੀ ਕੁੜੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰਲੇ ਰਤਨ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਅਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਦਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨਃ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਤਾਂ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਹ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਉਸ ਪਿਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਟਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਹ੍ਰੀਮਤੀਮਪਿ ਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਲਾਵਣਯ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਲਾਜਵਾਨ ਵੀ ਸੀ।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਗਾਨਵਿਦ੍ਯਾਂ ਚ ਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਗੀਤ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਈ।
ਉਦ੍ਵਵਾਹਾਤ੍ਮਜਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਤੁ ਮਾਨਸੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਵੀਣਾਵਾਦਨਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨ੍ ਗਾਨਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍
ਉਹ ਵੀਣਾ ਵਜਾਉਣ ਦੇ ਤੱਤ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗੀਤ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਗਾਨੇਨ ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ।
ਸੁਬਾਹੁਰ੍ਨਾਮ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਤਾਮਾਦਾਯ ਯਯੌ ਪੁਰੀਮ੍
ਸੁਬਾਹੁ ਨਾਂ ਦਾ ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਸੁषੇਣਵੀਰਸੁਗ੍ਰੀਵਸੁਭੋਜਨਰਵਾਹਨਾਃ
ਸੁਸ਼ੇਣ, ਵੀਰ, ਸੁਗਰੀਵ, ਸੁਭੋਜਨ ਤੇ ਰਵਾਹਨ—
ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਸ਼੍ਚਾਭਿਜਿਤਃ ਸਂਬਭੂਵਾਹੁਕਃ ਸੁਤਃ
ਪੁਨਰਵਸੂ, ਆਭਿਜਿਤ ਤੇ ਸੰਭਭੂਵ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਵੀਰਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਃ
ਦੇਵਕਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸੀ।
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਸਪ੍ਤਾਸਨ੍ ਵਸੁਦੇਵਾਯ ਤਾ ਦਦੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਕੀ ਚਾਪਿ ਤਾਸਾਂ ਤੁ ਵਰਿष੍ਠਾਭੂਤ੍ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੋਹਣੀ ਕਾਇਆ ਵਾਲੀ ਦੇਵਕੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸੁਭੂਮੀ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲਸ਼੍ਚ ਤੁष੍ਟਿਮਾਞ੍ਛਙ੍ਕੁਰੇਵ ਚ
ਸੁਭੂਮੀ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲ, ਤੁਸ਼ਟੀਮਾਨ ਤੇ ਸ਼ੰਕੁਰ—
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੂਰਃ ਸ਼ਮਿਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਸ਼ੂਰ ਤੋਂ ਸ਼ਮਿਸਤ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤਰ।
ਸ ਸ਼ੂਰਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਵਸੁਦੇਵੋ ऽਥ ਤਤ੍ਸੁਤਃ
ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸ਼ੂਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਸੁਦੇਵ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—
ਬਭੂਵ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵੈਰਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤੋ ਹਰਿਃ
ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਸੂਤ ਪਤ੍ਨੀ ਸਂਕਰ੍षਂ ਰਾਮਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਹਲਾਯੁਧਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਹਲ ਧਾਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਹਲਾਯੁਧਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛੇषਃ ਸਂਕਰ੍षਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਹਲਾਯੁਧ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ।
ਬਭੂਤ ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਕ੍ਯਾਂ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾਮਪਿ ਮਾਧਵਃ
ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇ ਰੋਹਣੀ ਤੋਂ ਵੀ ਮਾਧਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਨਿਯੋਗਾਦ੍ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਯਸ਼ੋਦਾਤਨਯਾ ਹ੍ਯਭੂਤ੍
ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਕਂਸਸ੍ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਜਘਾਨ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਪਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਂਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ।
ऋਜੁਦਾਸੋ ਭਦ੍ਰਦਾਸਃ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਨਪਿ ਪੂਰ੍ਵਜਃ
ਰਿਜੁਦਾਸ, ਭਦਰਦਾਸ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੀਰਤਿਮਾਨ—
ਅਸੂਤ ਰਾਮਂ ਲੋਕੇਸ਼ਂ ਬਲਭਦ੍ਰਂ ਹਲਾਯੁਧਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਬਲਭਦਰ, ਹਲ ਵਾਲਾ, ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸੂਤ ਦੇਵਕੀ ਕृष੍ਣਂ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਾਙ੍ਕਿਤਵਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਨਿਸ਼ਠੋਲ੍ਮੁਕੌ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਤਗੜੇ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸਨ।
ਬਭੂਵੁਰਾਤ੍ਮਜਾਸ੍ਤਾਸੁ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਚਾਰੁਸ਼੍ਰਵਾਸ਼੍ਚਾਰੁਯਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸ਼ਙ੍ਖ ਏਵ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰੁਸ਼੍ਰਵਾ, ਚਾਰੁਯਸ਼, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਵੀ ਸਨ।
ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਂਬਭੂਵੁਰਿਮ੍ ਸੁਤਾਃ
ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਗਏ।
ਜਾਮ੍ਬਵਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਕृष੍ਣਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ
ਜਾਂਬਵਤੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।