ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ਮਹਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕੁਣ੍ਡਾਦੀਨਾਂ ਹਿਤਾਵਹਮ੍
ਕੁੰਡ ਆਦਿ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕੋ ਮਹਾਰਾਜਸ੍ਤੇਨ ਵੈ ਤਤ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਚ ਭਜਮਾਨਾਖ੍ਯਂ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਮ੍
ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਭਜਮਾਨਾ ਸੀ, ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤੋ ਮਮ ਭੂਯਾਦਿਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਰਤਃ ਸਦਾ
ਧਰਮਵਾਨ, ਸੁੰਦਰ, ਸਦਾ ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨੌ ਵਿਖ੍ਯਾਤੌ ਨਿਮਿਃ ਕृਕਣ ਏਵ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਨਿਮੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਕਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ।
ਵृष੍ਣੇਃ ਸੁਮਿਤ੍ਰੋ ਬਲਵਾਨਨਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ, ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਅਨਮਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਨੀ ਵੀ।
ਪ੍ਰਸੇਨਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸਤ੍ਰਾਜਿਨ੍ਨਾਮ ਚੋਤ੍ਤਮਃ
ਪ੍ਰਸੇਨਾ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ, ਵਧੀਆ ਵੀ।
ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ ਸਤ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਤ੍ਯਕਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਸਤਯਵਾਨ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤਯਕਾ ਸੀ।
ਕੁਣਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਧੀਮਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਗਨ੍ਧਰਃ
ਉਸ ਦਾ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਕੁਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੁਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਗੰਧਰ ਸੀ।
ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਤਨਯੌ ਪृਸ਼੍ਨੇਃ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕਸ਼੍ਚ ਹ
ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਸ਼ਵਫਲਕ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕ।
ਉਪਮਙ੍ਗੁਸ੍ਤਥਾ ਮਙ੍ਗੁਰਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਸੁਤਾਃ
ਉਪਮੰਗੁ ਅਤੇ ਮੰਗੁ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਉਪਦੇਵਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਤਯੋਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਰਮਾਥਿਨੌ
ਉਪਦੇਵ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਪ੍ਰਮਾਥਿਨ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਅਸ਼੍ਵਗ੍ਰੀਵਃ ਸੁਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਕਗਵੇषਣੌ
ਅਸ਼ਵਗਰੀਵ, ਸੁਬਾਹੁ, ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ ਅਤੇ ਕਗਵੇਸ਼ਣ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਕੁਕੁਰਂ ਭਜਮਾਨਂ ਚ ਸ਼ੁਚਿਂ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਮ੍
ਕੁਕੁਰਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ੁਚਿ ਅਤੇ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼ਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਵਿਪੁਲਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਲੋਮਕਃ
ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਅਤੇ ਵਿਪੁਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਲੋਮਕਾ ਸੀ।
ਖ੍ਯਾਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮਾਨੁਰਨੋਰਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਨੁ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਦੇਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗੁਰੋਰਭ੍ਯਧਿਕਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕਾਮਰੂਪਿਤ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਣ ਦਾ ਅਤੇ ਮਨਚਾਹਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਦਾ ਵਰ ਪਾਇਆ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਗਾਨੇਨ ਸ੍ਥਾਣੁਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਪੂਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ, ਗੀਤ ਰਾਹੀਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਸਥਾਣੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਂ ਦਦੌ ਦੇਵੋ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ
ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਐਸੀ ਕੁੜੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰਲੇ ਰਤਨ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਅਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਦਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨਃ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਤਾਂ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਹ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਉਸ ਪਿਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਟਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਹ੍ਰੀਮਤੀਮਪਿ ਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਲਾਵਣਯ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਲਾਜਵਾਨ ਵੀ ਸੀ।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਗਾਨਵਿਦ੍ਯਾਂ ਚ ਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਗੀਤ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਈ।
ਉਦ੍ਵਵਾਹਾਤ੍ਮਜਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਤੁ ਮਾਨਸੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਵੀਣਾਵਾਦਨਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨ੍ ਗਾਨਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍
ਉਹ ਵੀਣਾ ਵਜਾਉਣ ਦੇ ਤੱਤ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗੀਤ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਗਾਨੇਨ ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ।
ਸੁਬਾਹੁਰ੍ਨਾਮ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਤਾਮਾਦਾਯ ਯਯੌ ਪੁਰੀਮ੍
ਸੁਬਾਹੁ ਨਾਂ ਦਾ ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਸੁषੇਣਵੀਰਸੁਗ੍ਰੀਵਸੁਭੋਜਨਰਵਾਹਨਾਃ
ਸੁਸ਼ੇਣ, ਵੀਰ, ਸੁਗਰੀਵ, ਸੁਭੋਜਨ ਤੇ ਰਵਾਹਨ—
ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਸ਼੍ਚਾਭਿਜਿਤਃ ਸਂਬਭੂਵਾਹੁਕਃ ਸੁਤਃ
ਪੁਨਰਵਸੂ, ਆਭਿਜਿਤ ਤੇ ਸੰਭਭੂਵ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।