ਨ ਦਾਨਵਂ ਚਾਲਯਿਤੁਂ ਸ਼ਸ਼ਾਕਾਨ੍ਤਕਸਂਨਿਭਮ੍
ਉਹ ਦੈਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਹਿਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਜਯਧ੍ਵਜਸ੍ਤੁ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਸਸ੍ਮਾਰ ਜਗਤਃ ਪਤਿਮ੍
ਪਰ ਜਯਧਵਜ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਿਆਣਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਪਤਿਂ ਪੀਤਵਾਸਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਆਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਣਾਤ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਲਈ,
ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ ਵੈ ਵਿਦੇਹਾਯ ਦਾਨਵੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾ ਹਰਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਨੂੰ ਦੈਤਾਂ ਵਲ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਰਿ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸ਼ਿਰੋ ऽਦ੍ਰਿਸ਼ਿਖਰਾਕृਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਯਯੁਃ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਚਾਪ੍ਯਪੂਜਯਨ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਆਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸੁਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਕਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਆਏ।
ਸਮਾਵੇਸ਼੍ਯਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਵਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਮਨੋਂ ਮਨ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਨਿਪਾਤਿਤੋ ਮਯਾ ਸਂਖ੍ਯੇ ਵਿਦੇਹੋ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਹ, ਜੋ ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਰਣਂ ਤੇਨ ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਮੇ ਕृਤਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੀ।
ਕਥਂ ਕੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਂਪੂਜ੍ਯੋ ਹਰਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਹਰਿ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਤੇ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੀਏ?
ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਸ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਕਾਮਹਤਭਾਵੇਨ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯੋ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੂਰਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਜਗਾਮਾਥ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਆਦਿਕ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਯਜ੍ਞੇਨ ਯਜ੍ਞਗਮ੍ਯਂ ਤਂ ਨਿष੍ਕਾਮਾ ਰੁਦ੍ਰਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਗ੍ਯ ਕਰਕੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਯਗ੍ਯ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਗੌਤਮੋ ऽਤ੍ਰਿਰਗਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਰੁਦ੍ਰਪਰਾਯਣਾਃ
ਗੌਤਮ, ਅਤ੍ਰਿ ਤੇ ਅਗਸਤ—all ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਭਗਤ ਸਨ।
ਯਾਜਯਾਮਾਸ ਭੂਤਾਦਿਮਾਦਿਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਆਦਿ ਦੇਵ ਜਨਾਰਦਨ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਆਵਿਰਾਸੀਤ੍ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਇਹ ਐਸਾ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਅਜੋਬਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਮੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯਾਸਨ੍ ਤਾਲਜਙ੍ਘਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਤਾਲਜੰਘਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ।
ਵृषਪ੍ਰਭृਤਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਯਾਦਵਾਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਿਣਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਹੋਰ ਯਾਦਵ ਵੀ ਸਨ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਮਧੋਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵਾਸੀਦ੍ ਵृषਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ਭਾਕ੍
ਮਧੁ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣ ਉਸ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਿਆ।
ਦੁਰ੍ਜਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਬੂਤ੍ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਜਯਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਸੀਤ੍ ਪਤਿਨਾ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਪਰਿਪਾਲਿਕਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਅਪਸ਼੍ਯਦੁਰ੍ਵਸ਼ੀਂ ਦੇਵੀਂ ਗਾਯਨ੍ਤੀਂ ਮਧੁਰਸ੍ਵਨਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਦੇਵਿ ਰਨ੍ਤੁਂ ਮਯਾਰ੍ऽਹਸਿ
ਉਸ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਕਿਹਾ, 'ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ।'
ਰੇਮੇ ਤੇਨ ਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਕਾਮਦੇਵਮਿਵਾਪਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੂਜਾ ਕਾਮਦੇਵ ਹੋਵੇ।
ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਹਸਨ੍ਤੀ ਸਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਚਃ
ਉਹ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਕਹਿ ਉਠੀ, 'ਮੈਂ ਸੁਹਣੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗੀ।'