ਪਾਲਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਰਿਪੂਨ੍ ਰਣੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਭੀषਣਃ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਂ ਪੁਰੀਂ ਤੇषਾਂ ਸਮਾਯਯੌ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਜੀਵ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ੂਲਮਾਦਾਯ ਸੂਰ੍ਯਾਭਂ ਨਾਦਯਨ੍ ਵੈ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਉਸਨੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਦੱਸੋ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਯਜੁਰ੍ਜੋਵਿਤਂ ਤ੍ਵਨ੍ਯੇ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਭਯਵਿਹ੍ਵਲਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਹੋਰ ਡਰ ਕਰ ਭੱਜ ਪਏ।
ਯੁਯੁਧੁਰ੍ਦਾਨਵਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਗਿਰਿਕੂਟਾਸਿਮੁਦ੍ਗਰੈਃ
ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਭਾਲਿਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਦਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਘੋਰਾਤ੍ਮਾ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਭੈਰਵੋ ਯਥਾ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਭੈਰਵ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।
ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਕृਤਸਂਰਮ੍ਭਾ ਵਿਦੇਹਂ ਤ੍ਵਭਿਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਿਰਦੇਹ ਵੱਲ ਦੌੜ ਲਾਈ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਤਥਾ ਕृष੍ਣੋ ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਧृष੍ਣ ਏਵ ਚ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਅਸਤਰ ਵਰਤੇ, ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵੀ।
ਭਞ੍ਜਯਾਮਾਸ ਸ਼ੂਲੇਨ ਤਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ ਦਾਨਵਃ
ਉਹ ਦਾਨਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ।
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਰਸਾ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਨ ਨਨਾਦ ਚ
ਉਸਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਹ ਅਸਤਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਉਹ ਚੀਖਿਆ ਨਹੀਂ।
ਨ ਦਾਨਵਂ ਚਾਲਯਿਤੁਂ ਸ਼ਸ਼ਾਕਾਨ੍ਤਕਸਂਨਿਭਮ੍
ਉਹ ਦੈਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਹਿਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਜਯਧ੍ਵਜਸ੍ਤੁ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਸਸ੍ਮਾਰ ਜਗਤਃ ਪਤਿਮ੍
ਪਰ ਜਯਧਵਜ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਿਆਣਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਪਤਿਂ ਪੀਤਵਾਸਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਆਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਣਾਤ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਲਈ,
ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ ਵੈ ਵਿਦੇਹਾਯ ਦਾਨਵੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾ ਹਰਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਨੂੰ ਦੈਤਾਂ ਵਲ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਰਿ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸ਼ਿਰੋ ऽਦ੍ਰਿਸ਼ਿਖਰਾਕृਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਯਯੁਃ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਚਾਪ੍ਯਪੂਜਯਨ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਆਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸੁਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਕਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਆਏ।
ਸਮਾਵੇਸ਼੍ਯਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਵਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਮਨੋਂ ਮਨ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਨਿਪਾਤਿਤੋ ਮਯਾ ਸਂਖ੍ਯੇ ਵਿਦੇਹੋ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਹ, ਜੋ ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਰਣਂ ਤੇਨ ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਮੇ ਕृਤਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੀ।
ਕਥਂ ਕੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਂਪੂਜ੍ਯੋ ਹਰਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਹਰਿ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਤੇ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੀਏ?
ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਸ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਕਾਮਹਤਭਾਵੇਨ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯੋ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੂਰਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਜਗਾਮਾਥ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਆਦਿਕ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਯਜ੍ਞੇਨ ਯਜ੍ਞਗਮ੍ਯਂ ਤਂ ਨਿष੍ਕਾਮਾ ਰੁਦ੍ਰਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਗ੍ਯ ਕਰਕੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਯਗ੍ਯ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਗੌਤਮੋ ऽਤ੍ਰਿਰਗਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਰੁਦ੍ਰਪਰਾਯਣਾਃ
ਗੌਤਮ, ਅਤ੍ਰਿ ਤੇ ਅਗਸਤ—all ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਭਗਤ ਸਨ।
ਯਾਜਯਾਮਾਸ ਭੂਤਾਦਿਮਾਦਿਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਆਦਿ ਦੇਵ ਜਨਾਰਦਨ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਆਵਿਰਾਸੀਤ੍ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਇਹ ਐਸਾ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਅਜੋਬਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।