ਰਾਮਮਿਨ੍ਦੀਵਰਸ਼੍ਯਾਮਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚਾਤ੍ਮਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਜੀ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਸਂਸ਼ਯਾਯ ਪ੍ਰਦਦਾਵਸ੍ਯੈ ਰਾਮਾਙ੍ਗੁਲੀਯਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦੇਣ ਲਈ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਉੰਗਲ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਦਿੱਤੀ।
ਮੇਨੇ ਸਮਾਗਤਂ ਰਾਮਂ ਪ੍ਰੀਤਿਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੰਨ ਲਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਜੀ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਨਯਿष੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਬਾਹੁਰੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਯਯੌ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਕਹਿ ਕੇ, 'ਰਾਮ ਜੀ, ਜੋ ਮਹਾਂਬਾਹੁ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣਗੇ,' ਮੁੜ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਥੌ ਰਾਮੇਣ ਪੁਰਤੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ ਪੂਜਿਤਃ
ਉਹ ਰਾਮ ਜੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸੇਤੁਂ ਪਰਮਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰਾਵਣਂ ਹਤਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸਰਵੋਚ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਆਨਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਸੀਤਾਂ ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰਸਹਾਯਵਾਨ੍
ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ।
ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਲਿਙ੍ਗਸ੍ਥਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਃ
ਰਾਘਵ ਨੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮੇਵ ਭਗਵਾਨ੍ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਪਾਪਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤੁ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਲੱਗੇ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਲਿਙ੍ਗਸਲ੍ਯ ਨਾਸ਼ਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਲਿੰਗ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯਾਵਤ੍ ਸੇਤੁਸ਼੍ਚ ਤਾਵਚ੍ਚ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਤ੍ਰ ਤਿਰੋਹਿਤਃ
ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਤੱਕ ਸੇਤੁ ਰਹੇਗਾ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਲੁਕਿਆ ਰਹਾਂਗਾ।
ਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਲਿਙ੍ਗਸ੍ਯ ਦਿਨਪਾਪਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਦਿਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਨਨ੍ਦੀ ਸਗਣੋ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਉਥੇ ਰੁਦਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਨੰਦੀ ਸਮੇਤ ਅੰਤਰਧਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਭਰਤੇਨ ਮਹਾਬਲਃ
ਮਹਾਂ ਤੇਜੀ ਵਾਲੇ ਮਹਾਬਲੀ ਨੂੰ ਭਰਤ ਨੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਯਜ੍ਞੇਨ ਯਜ੍ਞਹਨ੍ਤਾਰਮਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਨਾਲ ਯਗਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਲਵਸ਼੍ਚ ਸੁਮਹਾਭਾਗਃ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ ਸੁਧੀਃ
ਲਵ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਿਆਣਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਨਲਸ੍ਤੁ ਨਿषਧਸ੍ਯਾਭੂਨ੍ਨਭਸ੍ਤਮਾਦਜਾਯਤ
ਨਲ ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨਭਸ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭਵਦ੍ ਵੀਰੋ ਦੇਵਾਨੀਕਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪਰਤਾਪੀ ਦੇਵਾਨੀਕ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਵਲੋਕਸ੍ਤੁ ਤਾਰਾਪੀਡਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸੁਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਚੰਦਰਾਵਲੋਕ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਰਾਪੀੜ ਹੋਇਆ।
ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸਮਾਸੇਨ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਤੀਆਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਮੁੱਖ ਨਾਮ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ਹਿ षਡਿਨ੍ਦ੍ਰਸਮਤੇਜਸਃ
ਉਸ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸ਼ਤਾਯੁਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵੋਰ੍ਵਸ਼ੀਸੁਤਾਃ
ਉਹ ਸਤਾਯੁ, ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ ਅਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਤਨਯਾਯਾਂ ਵੈ ਪ੍ਰਭਾਯਾਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਵਰਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ ਪ੍ਰਭਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨਹੁषਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦਾਃ षਡਿਨ੍ਦ੍ਰੋਪਮਤੇਜਸਃ
ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋਤਿ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਯਤਿਰ੍ਯਯਾਤਿਃ ਸਂਯਾਤਿਰਾਯਾਤਿਃ ਪਞ੍ਚਕੋ ऽਸ਼੍ਵਕਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਯਤੀ, ਯਯਾਤੀ, ਸੰਯਾਤੀ, ਆਯਾਤੀ, ਵਿਯਾਤੀ ਤੇ ਅਸ਼ਵਕ ਸਨ।
ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਮਾਸੁਰੀਂ ਚੈਵ ਤਨਯਾਂ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ
ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਅਸੁਰਣੀ ਸੀ।
ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਂ ਚਾਨੁਂ ਚ ਪੂਰੁਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਚਾਪ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਤੇ ਪੁਰੁ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।