ਸੀਤਾ ਤ੍ਰਿਲੋਕਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਸ਼ੀਲੌਦਾਰ੍ਯਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਸੀਤਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਦਿਲਦਾਰੀ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਜ੍ਜਾਨਕੀਂ ਸੀਤਾਂ ਰਾਮਮੇਵਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਪਤਿਮ੍
ਜਨਕ ਨੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਜਨਕਾਯਾਦ੍ਭੁਤਂ ਧਨੁਃ
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਜਨਕ ਨੇ ਅਜੋਬਾ ਧਨੁਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਅਘੋषਯਦਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਹੇ ਦੁਜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ:
ਦੇਵੋ ਵਾ ਦਾਨਵੋ ਵਾਪਿ ਸ ਸੀਤਾਂ ਲਬ੍ਧੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯੋਗ ਹੈ।
ਭਞ੍ਜਯਾਮਾਸ ਚਾਦਾਯ ਗਤ੍ਵਾਸੌ ਲੀਲਯੈਵ ਹਿ
ਉਹ ਗਿਆ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਰਾਮਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੇਨਾਮਿਵ ਚ षਣ੍ਮੁਖਃ
ਰਾਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਸੈਨਾ ਵਾਲੇ ਸ਼ਣਮੁਖਾ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਰਾਮਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਸੁਤਂ ਵੀਰਂ ਰਾਜਾਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਾਰਭਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਨਿਵਾਰਯਾਮਾਸ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਮਾਨਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਵਰੋ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਦਤ੍ਤੋ ਮੇ ਭਵਤਾ ਯਤਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ—
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਥਾ ਰਾਮੋ ऽਪਿ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਰਾਮ ਜੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਠੀਕ ਹੈ।'
ਯਯੌ ਵਨਂ ਸਪਤ੍ਨੀਕਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਯਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਉਵਾਸ ਤਤ੍ਰ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਹ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸਿਆਣਾ ਪ੍ਰਭੂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਰਹੇ।
ਪਰਿਵ੍ਰਾਜਕਵੇषੇਣ ਸੀਤਾਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਯਯੌ ਪੁਰੀਮ੍
ਇਕ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦੀ ਵੇਸ਼ ਵਿਚ, ਉਹ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਨਗਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਦੁਃ ਖਸ਼ੋਕਾਭਿਸਂਤਪ੍ਤੌ ਬਭੂਵਤੁਰਰਿਨ੍ਦਮੌ
ਦੋਵੇਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੋਗ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਵਾਨਰਾਣਾਮਭੂਤ੍ ਸਖ੍ਯਂ ਰਾਮਸ੍ਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਃ
ਰਾਮ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਹੋ ਗਈ।
ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰੌ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਾਮਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਃ ਸਦਾ
ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹਨੂਮਾਨ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ।
ਆਨਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਾਂ ਸੀਤਾਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਚਚਾਰ ਹ
ਉਹ ਕਹਿ ਕੇ, 'ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ,' ਲੱਭਣ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਜਗਾਮ ਰਾਵਣਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸਾਗਰਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਰਾਵਣ ਦੀ ਨਗਰ ਲੰਕਾ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਪਸ਼੍ਯਦਮਲਾਂ ਸੀਤਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਭਿਃ ਸਮਾਵृਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਣੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਰਾਮਮਿਨ੍ਦੀਵਰਸ਼੍ਯਾਮਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚਾਤ੍ਮਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਜੀ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਸਂਸ਼ਯਾਯ ਪ੍ਰਦਦਾਵਸ੍ਯੈ ਰਾਮਾਙ੍ਗੁਲੀਯਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦੇਣ ਲਈ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਉੰਗਲ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਦਿੱਤੀ।
ਮੇਨੇ ਸਮਾਗਤਂ ਰਾਮਂ ਪ੍ਰੀਤਿਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੰਨ ਲਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਜੀ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਨਯਿष੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਬਾਹੁਰੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਯਯੌ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਕਹਿ ਕੇ, 'ਰਾਮ ਜੀ, ਜੋ ਮਹਾਂਬਾਹੁ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣਗੇ,' ਮੁੜ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਥੌ ਰਾਮੇਣ ਪੁਰਤੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ ਪੂਜਿਤਃ
ਉਹ ਰਾਮ ਜੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸੇਤੁਂ ਪਰਮਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰਾਵਣਂ ਹਤਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸਰਵੋਚ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਆਨਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਸੀਤਾਂ ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰਸਹਾਯਵਾਨ੍
ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ।
ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਲਿਙ੍ਗਸ੍ਥਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਃ
ਰਾਘਵ ਨੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮੇਵ ਭਗਵਾਨ੍ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।