ਭਾਨੋਃ ਸ ਮਣ੍ਡਲਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਤਤੋ ਯਾਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਥੋਂ, ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਦਰ ਤੇ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭਵਦ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਯ੍ਯਾਰੁਣ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯਧਨਾ ਨਾਮ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਜੀਜਨਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਧਨਾ ਸੀ, ਨੇ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਹਰਿਤੋ ਰੋਹਿਤਸ੍ਯਾਥ ਧੁਨ੍ਧੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਹਰਿਤਾ ਰੋਹਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਤੇ ਧੁੰਧੂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਵਿਜਯਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਾਰੁਕੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਵਿਜਯਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਾਰੁਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ।
ਸਗਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੌऽਭੂਦ੍ ਰਾਜਾ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਸਗਰ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਤਾਭ੍ਯਾਮਾਰਾਧਿਤਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦੌਰ੍ਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਔਰਵਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਭਾ षष੍ਟਿਸਹਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਜਗृਹੇ ਸ਼ੁਭਾ
ਪ੍ਰਭਾ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਸੀ, ਨੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਿਲੀਪਸ੍ਤੁ ਦਿਲੀਪਾਤ੍ ਤੁ ਭਗੀਰਥਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਲੀਪ ਸੀ, ਤੇ ਦਿਲੀਪ ਤੋਂ ਭਗੀਰਥ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ—
ਬਭਾਰ ਸ਼ਿਰਸਾ ਗਙ੍ਗਾਂ ਸੋਮਾਨ੍ਤੇ ਸੋਮਭੂषਣਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਸੀ।
ਨਾਭਾਗਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਃ ਸਿਨ੍ਧੁਦ੍ਵੀਪਸ੍ਤਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਨਾਭਾਗ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਸਿੰਧੁਦਵੀਪ ਸੀ।
ਸੌਦਾਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨਯਃ ਖ੍ਯਾਤਃ ਕਲ੍ਮਾषਪਾਦਕਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੌਦਾਸ ਸੀ, ਜੋ ਕਲਮਾਸ਼ਪਾਦਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।
ਅਸ਼੍ਮਕਂ ਜਨਯਾਮਸਾ ਤਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲਧ੍ਵਜਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਅਸ਼ਮਕ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਹਿ ਰਾਮਭਯਾਦ੍ ਰਾਜਾ ਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ ਸੁਦੁਃ ਖਿਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬਿਲਿਬਿਲਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵृਦ੍ਧਸ਼ਰ੍ਮਾਚਤਤ੍ਸੁਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਬਿਲਿਬਿਲੀ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਧਸ਼ਰਮਾ ਸੀ।
ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਃ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਘੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਜਾਯਤ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀਰਘਬਾਹੂ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਰਘੁ ਜਨਮਿਆ।
ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ਵੋਰੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਜਜ੍ਞੇ ਰਾਵਣਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਵਿष੍ਣੁਰਂਸ਼ੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਕृਤ੍
ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ।
ਸੀਤਾ ਤ੍ਰਿਲੋਕਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਸ਼ੀਲੌਦਾਰ੍ਯਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਸੀਤਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਦਿਲਦਾਰੀ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਜ੍ਜਾਨਕੀਂ ਸੀਤਾਂ ਰਾਮਮੇਵਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਪਤਿਮ੍
ਜਨਕ ਨੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਜਨਕਾਯਾਦ੍ਭੁਤਂ ਧਨੁਃ
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਜਨਕ ਨੇ ਅਜੋਬਾ ਧਨੁਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਅਘੋषਯਦਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਹੇ ਦੁਜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ:
ਦੇਵੋ ਵਾ ਦਾਨਵੋ ਵਾਪਿ ਸ ਸੀਤਾਂ ਲਬ੍ਧੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯੋਗ ਹੈ।
ਭਞ੍ਜਯਾਮਾਸ ਚਾਦਾਯ ਗਤ੍ਵਾਸੌ ਲੀਲਯੈਵ ਹਿ
ਉਹ ਗਿਆ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਰਾਮਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੇਨਾਮਿਵ ਚ षਣ੍ਮੁਖਃ
ਰਾਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਸੈਨਾ ਵਾਲੇ ਸ਼ਣਮੁਖਾ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਰਾਮਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਸੁਤਂ ਵੀਰਂ ਰਾਜਾਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਾਰਭਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਨਿਵਾਰਯਾਮਾਸ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਮਾਨਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਵਰੋ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਦਤ੍ਤੋ ਮੇ ਭਵਤਾ ਯਤਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ—