ਪੁਰੁषਾਯ ਪੁਰਾਣਾਯ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗੁਰਵੇ ਨਮਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਪੁਰਖ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਰਦੋ ऽਸ੍ਮੀਤ੍ਯਭਾषਤ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਭਲੇ ਜੀ; ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਭੂਯੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਤਾਵਦਾਯੁਰ੍ਭਵੇਨ੍ਮਮ
ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੌ ਸਾਲ, ਕੁਝ ਵਧੇਰੇ ਸਮੇਤ, ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰਿषਵਣਸ੍ਨਾਯੀ ਕਨ੍ਦਮੂਲਫਲਾਸ਼ਨਃ
ਸ਼ਾਂਤ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਜੜਾਂ, ਗਠੀਆਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾਂਦਾ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਨ੍ਮਹਾਯੋਗੀ ਭਾਨੋਰ੍ਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯਤਃ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਮਨਾਦ੍ਯਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤਃ
ਆਪੋ-ਆਪ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਪੁਰੁषਂ ਤਮੇਵ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਉਸੀ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਦੇਖ ਲਿਆ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਵਯਵਲਕ੍ਸ਼ਮਾਣਂ ਨਰਨਾਰੀਤਨੁਂ ਹਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਚੰਦਰੀ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਨਰ-ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਦੇਖਿਆ।
ਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਧਰਂ ਰਕ੍ਤਂ ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਲਾਲ ਮਾਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਲੇਪ ਲਾਇਆ।
ਨਨਾਮ ਸ਼ਿਰਸਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਨੇਨ ਚੈਵ ਹਿ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਰਯੀਮਯਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਕਾਲਰੂਪਾਯ ਹੇਤਵੇ
ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਕਾਲ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਦਾ ਕਾਰਨ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਮਾਨਿ ਮੇ ਰਹਸ੍ਯਾਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਸ਼ृਣੁ ਚਾਨਘ
ਮੇਰੇ ਇਹ ਗੁਪਤ ਨਾਮ ਸੁਣੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ।
ਨਮਸ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਨृਪਤੇ ਏਭਿਰ੍ਮਾਂ ਸਤਤਂ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਦਾ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੋ।
ਜਪਸ੍ਵਾਨਨ੍ਯਚੇਤਸ੍ਕੋ ਮਯ੍ਯਾਸਕ੍ਤਮਨਾ ਨृਪ
ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ, ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਕੇ ਜਪ ਕਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਜਪੇਦਾਮਰਣਾਦ੍ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਰਨ ਤੱਕ ਰੁਦਰ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ਼ਤਂ ਰਾਜ੍ਞੇ ਹ੍ਯਾਯੁਰਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਰੁਦਰ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਅਜੀਬ ਲੱਗਾ।
ਭਸ੍ਮਚ੍ਛਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਰਿषਵਣਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਰਾਖ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯੋਗਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰਭਵਤ੍ ਕਾਲਾਤ੍ ਕਾਲਾਤ੍ਮਕਂ ਪਰਮ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉੱਚੀ ਕਾਲੀ ਸਰੂਪ ਵੱਲ ਵਧੀ।
ਭਾਨੋਃ ਸ ਮਣ੍ਡਲਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਤਤੋ ਯਾਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਥੋਂ, ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਦਰ ਤੇ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭਵਦ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਯ੍ਯਾਰੁਣ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯਧਨਾ ਨਾਮ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਜੀਜਨਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਧਨਾ ਸੀ, ਨੇ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਹਰਿਤੋ ਰੋਹਿਤਸ੍ਯਾਥ ਧੁਨ੍ਧੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਹਰਿਤਾ ਰੋਹਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਤੇ ਧੁੰਧੂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਵਿਜਯਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਾਰੁਕੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਵਿਜਯਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਾਰੁਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ।
ਸਗਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੌऽਭੂਦ੍ ਰਾਜਾ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਸਗਰ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਤਾਭ੍ਯਾਮਾਰਾਧਿਤਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦੌਰ੍ਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਔਰਵਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਭਾ षष੍ਟਿਸਹਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਜਗृਹੇ ਸ਼ੁਭਾ
ਪ੍ਰਭਾ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਸੀ, ਨੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਿਲੀਪਸ੍ਤੁ ਦਿਲੀਪਾਤ੍ ਤੁ ਭਗੀਰਥਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਲੀਪ ਸੀ, ਤੇ ਦਿਲੀਪ ਤੋਂ ਭਗੀਰਥ ਹੋਇਆ।