ਨਮਾਮਿ ਯਾ ਗੁਣਾਤਿਗਾ ਗਿਰੀਸ਼ਪੁਤ੍ਰਿਕਾਮਿਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਇਹ ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਧੀ।
ਸੁਰਾਸੁਰੈਰ੍ਯਦਰ੍ਚਿਤਂ ਨਮਾਮਿ ਤੇ ਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਨਾ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਜਗृਹੇ ऽਨ੍ਧਕਮ੍
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਜਗਾਮਾਨੁਜ੍ਞਯਾ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪਾਤਾਲਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਮਾਸ੍ਤੇ ਹਰਿਰਵ੍ਯਕ੍ਤੋ ਨृਸਿਂਹਾਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਹਰਿ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਯੁਯੋਜਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਿ
ਭਗਵਾਨ ਕਾਲਾਗਨੀ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਜੋੜ ਲਿਆ।
ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਹੁਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਿਨਮ੍
ਭੁੱਖੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮੋ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਤृਪ੍ਤਿਰਸ੍ਤਿਨਃ
ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵਾਂਗੇ; ਸਿਰਫ਼ ਇੰਝ ਹੀ ਸਾਡੀ ਭੁੱਖ ਮਿਟੇਗੀ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦਧ੍ਯੌ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਦ੍ਧਰਿਃ
ਨਾਰਾਯਣ, ਦੇਵਤਾ, ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਹਰੀ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿਵਾਰਯਾਸ਼ੁ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਤ੍ਵਦੀਯਾ ਭਗਵਨ੍ਨਿਤਿ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਹਨ।
ਉਪਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਨਰਸਿਂਹਾਕृਤਿਂ ਚ ਤਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ।
ਪ੍ਰਦਦੁਃ ਸ਼ਂਭਵੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਭੈਰਵਾਯਾਤਿਤੇਜਸੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ, ਭੈਰਵ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੇਜ ਬੇਹੱਦ ਹੈ, ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਕਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਂ ਸ਼ੇषਾਹਿਂ ਚਾਪਿ ਮਾਤਰਃ
ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਇਕ ਹੋ ਗਏ।
ਯੇ ਚ ਮਾਂ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਤੀਹ ਪਾਲਨੀਯਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਂਸ਼ਸਂਭੂਤਾ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾ ਤ੍ਵਿਯਮ੍
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਉਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮਸੀ ਰਾਜਸੀ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਦੇਵਦੇਵਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ
ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤ ਤਾਮਸੀ ਤੇ ਰਾਜਸੀ ਹੈ; ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਚਾਰ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਮਾ ਨਿਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰੁਦਰ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਖਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵੋਦ੍ਰਿਕ੍ਤਾਜਗਤ੍ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯਤਿ ਨਿਤ੍ਯਦਾ
ਜਦੋਂ ਸਤਵ ਗੁਣ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰਵ੍ਯਕ੍ਤਾ ਸਦਾਨਨ੍ਦੇਤਿ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਜੋ ਅਵਿਆਕਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਪੇਦਿਰੇ ਮਹਾਦੇਵਂ ਤਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਹਰਿਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ, ਹਰੀ ਦੇ ਹੀ ਆਸਰੇ ਗਏ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਭੈਰਵਸ੍ਯਾਮਿਤੌਜਸਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਭੈਰਵ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬੇਅੰਤ ਹੈ।
ਵਿਰੋਚਨੋ ਨਾਮ ਸੁਤੋ ਬਭੂਵ ਨृਪਤਿਃ ਪੁਰਾ
ਇਕ ਵਾਰੀ, ਵਿਰੋਚਨ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮੇਣ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਜੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਏ।
ਨਨਾਮੋਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਠ ਕੇ, ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਹ ਬੋਲ ਪਏ।
ਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰੋ ऽਦ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ ਯਤੋ ऽਸੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਅੱਜ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਆਪ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਆਏ ਹਨ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਤ੍ਰ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਵਾਣ੍ਯਹਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੱਸੋ ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂ?
ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਭ੍ਯਾਗਤੋ ऽਹਂ ਵੈ ਭਵਨ੍ਤਂ ਭਾਗ੍ਯਵਾਨਸਿ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਵਾਕਈ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਤ੍ਰਿਲੋਕੇ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਨੂਨਂ ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੋ ऽਨ੍ਯੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।