ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਸਨਸਂਸ੍ਥਿਤਾਯ
ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਜਨਾਨਾਂ ਹृਦਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਯ
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਪਰਾਨ੍ਤਾਯ ਭਵੋਦ੍ਭਵਾਯ
ਜੋ ਪਰਲੇ ਅੰਤ ਤੇ ਹੈ, ਜੋ ਭਵਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਮ੍ਬਿਕਾਯਾਃ ਪਤਯੇ ਮृਡਾਯ
ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦਇਆਲੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ
ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾਥ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਮੇ ਸਨ੍ਨਿਧਾਨੇ ਵਸਾਮਰਃ
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੂੰ ਅਮਰ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਵੱਸੇਗਾ।
ਨਨ੍ਦੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਨੁਚਰਃ ਸਰ੍ਵਦੁਃ ਖਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਤੂੰ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾ ਮਹਾਦੇਵਮਨ੍ਧਕਂ ਦੇਵਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਸਨ।
ਨੀਲਕਣ੍ਠਂ ਜਟਾਮੌਲਿਂ ਸ਼ੂਲਾਸਕ੍ਤਮਹਾਕਰਮ੍
ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲਾ, ਜਟਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੇਵਦੇਵਂ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ
ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨੇਕ੍ਸ਼ਤੇ ऽਜ੍ਞਾਨਜਾਨ੍ ਦੋषਾਨ੍ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਚ ਗੁਣਾਨਪਿ
ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਤੇ ਗੁਣ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਕੇਸ਼ਵਃ ਸਹਾਨ੍ਧਕੋ ਜਗਾਮ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਕੇਸ਼ਵ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਸਮਾਧਵਂ ਸਮਾਤृਕਂ ਜਗਾਮ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਂ ਹਰਃ
ਹਰ ਨੇ ਮਾਧਵ ਅਤੇ ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਰਨ ਸੰਤੋਖ ਤੇ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਜਗਾਮ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ੈਲਜਾ ਵਿਮਾਨਮੀਸ਼ਵਲ੍ਲਭਾ
ਉਹ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਆਪਣੇ ਸੁਗਮ ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਅਵਾਪ ਸਾਨ੍ਧਕਂ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਸਾਦਮਨ੍ਧਕਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਅੰਧਕਾ ਲਈ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿੱਤੀ।
ਪਪਾਤ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਨਨਾਮ ਪਾਦਪਦ੍ਮਯੋਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡੰਡਵਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਯਤਃ ਪ੍ਰਧਾਨਪੂਰੁषੌ ਨਿਹਨ੍ਤਿ ਯਾਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਮੁੱਖ ਪੁਰਖ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਿਰਣ੍ਮਯੇ ऽਤਿਨਿਰ੍ਮਲੇ ਨਮਾਮਿ ਤਾਮਿਮਾਮਜਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਤੇ ਨਾ ਮਰਦੀ।
ਨਮਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਤਾਮੁਮਾਮਸ਼ੇषਬੇਦਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਭੇਦਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਨਮਾਮਿ ਯਾ ਗੁਣਾਤਿਗਾ ਗਿਰੀਸ਼ਪੁਤ੍ਰਿਕਾਮਿਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਇਹ ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਧੀ।
ਸੁਰਾਸੁਰੈਰ੍ਯਦਰ੍ਚਿਤਂ ਨਮਾਮਿ ਤੇ ਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਨਾ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਜਗृਹੇ ऽਨ੍ਧਕਮ੍
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਜਗਾਮਾਨੁਜ੍ਞਯਾ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪਾਤਾਲਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਮਾਸ੍ਤੇ ਹਰਿਰਵ੍ਯਕ੍ਤੋ ਨृਸਿਂਹਾਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਹਰਿ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਯੁਯੋਜਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਿ
ਭਗਵਾਨ ਕਾਲਾਗਨੀ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਜੋੜ ਲਿਆ।
ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਹੁਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਿਨਮ੍
ਭੁੱਖੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮੋ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਤृਪ੍ਤਿਰਸ੍ਤਿਨਃ
ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵਾਂਗੇ; ਸਿਰਫ਼ ਇੰਝ ਹੀ ਸਾਡੀ ਭੁੱਖ ਮਿਟੇਗੀ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦਧ੍ਯੌ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਦ੍ਧਰਿਃ
ਨਾਰਾਯਣ, ਦੇਵਤਾ, ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਹਰੀ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।