ਕਾਮਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹਾਯੋਗੌ ਪਾਪਾਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਥਃ
ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦੋ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਪੀ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹੋ।
ਕਿਮੇਤੇषਾਂ ਭਵੇਤ੍ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਹ ਪੁਣ੍ਯੈषਿਣਾਮਿਤਿ
'ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ?' ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਗੋਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨਾਲੋਕ੍ਯ ਪ੍ਰਣਤਾਨ੍ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੋਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸਂਗਚ੍ਛਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਧਰ੍ਮੋ ਵੇਦਾਦ੍ ਵਿਨਿਰ੍ਬਭੌ
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਧਰਮ ਜੋ ਵੇਦ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵੇਮੇ ਗਨ੍ਤਾਰੋ ਨਰਕਾਨਪਿ
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ, ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਾਵਣਗੇ।
ਵਿਮੋਹਨਾਯ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਵृषਧ੍ਵਜ
ਹੇ ਵੱਛਾ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਮੋਹ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਬਣਾਵਾਂਗੇ।
ਚਕਾਰ ਮੋਹਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਕੇਸ਼ਵੋ ऽਪਿ ਸ਼ਿਵੇਰਿਤਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਵੀ ਮੋਹ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਬਣਾਏ।
ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਃ
ਪੰਚਰਾਤ੍ਰ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵੀ ਬਣਾਏ।
ਪਤਨ੍ਤੋ ਨਿਰਯੇ ਘੋਰੇ ਬਹੂਨ੍ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਵਾਰ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਲਈ ਡਿੱਗਦੇ ਰਹੇ।
ਵਰ੍ਤਧ੍ਵਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਹਿ ਵਃ
ਮੇਰੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਆਦੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਸ਼ਿਰਸਾਸੁਰਵਿਦ੍ਵਿषੋਃ
ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਸ਼ਿष੍ਯਾਨਧ੍ਯਾਪਯਾਮਾਸੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਫਲਾਨਿ ਤੁ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਫਲ ਦਿਖਾ ਕੇ।
ਚਕਾਰ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਹਿਤਾਯੈषਾਂ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਹ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਿੱਖ ਮੰਗੀ।
ਵਿਮੋਹਯਂਲ੍ਲੋਕਮਿਮਂ ਜਟਾਮਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਃ
ਜਟਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਯੋਜ੍ਯਾਙ੍ਗਭਵਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਭੈਰਵਂ ਦੁष੍ਟਨਿਗ੍ਰਹੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਭੈਰਵ ਨੂੰ, ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਗਣਪਾਨ੍ ਦੇਵਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਨ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਸਾਇਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਧਾਰੀ ਨਿਯਤਂ ਸੇਵਤੇ ਸ੍ਮ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸਿषੇਵਿਰੇ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ੋਭਨਂ ਗਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਮਹਿਲਾ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ੇ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮਤਿष੍ਠਤ
ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਖੜਾ ਸੀ।
ਆਹਰ੍ਤੁਕਾਮੋ ਗਿਰਿਜਾਮਾਜਗਾਮਾਥ ਮਨ੍ਦਰਮ੍
ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਆਇਆ।
ਨ੍ਯषੇਧਯਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਕਾਲਰੂਪਧਰੋ ਹਰਃ
ਅਜੇਤ ਆਤਮਾ, ਹਰਾ, ਕਾਲ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ੂਲੇਨੋਰਸਿ ਤਂ ਦੈਤ੍ਯਮਾਜਘਾਨ ਵृषਧ੍ਵਜਃ
ਵੱਛ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਛਾਤੀ 'ਚ ਵੱਜਿਆ।
ਨਨ੍ਦਿषੇਣਾਦਯੋ ਦੈਤ੍ਯੈਰਨ੍ਧਕੈਰਭਿਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਨੰਦੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੰਧਕ ਨਾਮ ਦੇ ਦੈਤਾਂ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਨਾਯਕੋ ਮੇਘਵਾਹਃ ਸੋਮਨਨ੍ਦੀ ਚ ਵੈਦ੍ਯੁਤਃ
ਵਿਨਾਯਕ, ਮੇਘਵਾਹ, ਤੇ ਸੋਮਨੰਦੀ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਵੀ,
ਯੁਯੁਧੁਃ ਸ਼ੂਲਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯृष੍ਟਿਗਿਰਿਕੂਟਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਭਾਲੇ, ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਅਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣਾਤਿਬਲਿਨਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮ੍
ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਲਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾ ਭੈਰਵਂ ਤ੍ਵਭਿਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਕਾਲ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਭੈਰਵ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਯੁਯੋਧ ਭੈਰਵੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸ਼ੂਲਮਾਦਾਯ ਭੀषਣਮ੍
ਭੈਰਵ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਡਰਾਉਣਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਜਗਾਮ ਸ਼ਰਣਂ ਦੇਵਂ ਵਾਸੁਦੇਵਮਜਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਉਹ ਰਾਖੀ ਲਈ, ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਦੇਵੀਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥਿਤੋ ਦੇਵੋ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯਾਮਰਦ੍ਵਿषਾਮ੍
ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਪਾਸ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।