ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਸ੍ਯਾਮਰਦ੍ਵਿषਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਜੋ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸਨ।
ਸਂਜਾਤਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਜਾਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਆਸਰੇ ਗਿਆ।
ਨਾਰਾਯਣੇ ਮਹਾਯੋਗਮਵਾਪ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪੁਰਖ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਵਾਪ ਤਨ੍ਮਹਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਮਨ੍ਧਕੋ ऽਸੁਰਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗੇ, ਅੰਧਕ ਨੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਮਨ੍ਦਰਸ੍ਥਾਮੁਮਾਂ ਦੇਵੀਂ ਚਕਮੇ ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ਮਜਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਉਮਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ।
ਈਸ਼੍ਵਰਾਰਾਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਤਪਸ਼੍ਚੇਰੁਃ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਃ
ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੇ ਤਪ ਕਰੇ।
ਅਨਾਵृष੍ਟਿਰਤੀਵੋਗ੍ਰਾ ਹ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਭੂਤਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੁੱਕਾ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਯਾਚਨ੍ਤ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਵਿष੍ਟਾ ਆਹਾਰਂ ਪ੍ਰਾਣਧਾਰਣਮ੍
ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਲਈ ਖਾਣਾ ਮੰਗਣ ਲੱਗੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਬੁਬੁਜਿਰੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਮਨ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲਿਆ।
ਬਭੂਵ ਵृष੍ਟਿਰ੍ਮਹਤੀ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮਭੂਜ੍ਜਗਤ੍
ਵੱਡੀ ਮੀਂਹ ਪਈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਹਰ੍षਿ ਗੌਤਮਂ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਗਚ੍ਛਾਮ ਇਤਿ ਵੇਗਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਚਲੋ ਅਸੀਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਦੇ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਈਏ।'
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਮਦ੍ਗृਹੇ ऽਵਸ਼੍ਯਂ ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਮਿਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਾਃ
ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੇਰੇ ਘਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਜਰੂਰ ਜਾਣਾ ਹੈ।'
ਸਮੀਪਂ ਪ੍ਰਾਪਯਾਮਾਸੁਗੌਤਮਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗੌਤਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਆਏ।
ਗੋष੍ਠੇ ਤਾਂ ਬਨ੍ਧਯਾਮਾਸ ਸ੍ਪृष੍ਟਮਾਤ੍ਰਾ ਮਮਾਰ ਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਪਰ ਛੂਹਦੇ ਹੀ ਉਹ ਮਰ ਗਈ।
ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸ੍ਮ ਸਹਸਾ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਮੁਨਯੋ ऽਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਅਚਾਨਕ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਐਸਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤਾਵਤ੍ ਤੇ ऽਨ੍ਨਂ ਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛਾਮੋ ਵਯਮੇਵ ਹਿ
'ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ; ਅਸੀਂ ਆਪ ਜਾਵਾਂਗੇ।'
ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਾਪਵਸ਼ਂ ਨੀਤਾਸ੍ਤਪਸ਼੍ਚਰ੍ਤੁਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਮੰਦ ਭਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕੇਨਾਪਿ ਹੇਤੁਨਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਸ਼ਾਪਾਤੀਵਕੋਪਨਃ
ਕਾਰਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੇ ਤਥਾ ਸ਼ਾਪਾਜ੍ਜਾਯਮਾਨਾਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਇੱਕੋ ਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਣ ਲੱਗੇ।
ਅਸ੍ਤੁਵਨ੍ ਲੌਕਿਕੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰੁਚ੍ਛਿष੍ਟਾ ਇਵ ਸਰ੍ਵਗੌ
ਉਹ ਲੋਕੀਕ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂ ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਮਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹਾਯੋਗੌ ਪਾਪਾਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਥਃ
ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦੋ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਪੀ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹੋ।
ਕਿਮੇਤੇषਾਂ ਭਵੇਤ੍ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਹ ਪੁਣ੍ਯੈषਿਣਾਮਿਤਿ
'ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ?' ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਗੋਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨਾਲੋਕ੍ਯ ਪ੍ਰਣਤਾਨ੍ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੋਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸਂਗਚ੍ਛਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਧਰ੍ਮੋ ਵੇਦਾਦ੍ ਵਿਨਿਰ੍ਬਭੌ
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਧਰਮ ਜੋ ਵੇਦ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵੇਮੇ ਗਨ੍ਤਾਰੋ ਨਰਕਾਨਪਿ
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ, ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਾਵਣਗੇ।
ਵਿਮੋਹਨਾਯ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਵृषਧ੍ਵਜ
ਹੇ ਵੱਛਾ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਮੋਹ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਬਣਾਵਾਂਗੇ।
ਚਕਾਰ ਮੋਹਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਕੇਸ਼ਵੋ ऽਪਿ ਸ਼ਿਵੇਰਿਤਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਵੀ ਮੋਹ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਬਣਾਏ।
ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਃ
ਪੰਚਰਾਤ੍ਰ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵੀ ਬਣਾਏ।
ਪਤਨ੍ਤੋ ਨਿਰਯੇ ਘੋਰੇ ਬਹੂਨ੍ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਵਾਰ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਲਈ ਡਿੱਗਦੇ ਰਹੇ।
ਵਰ੍ਤਧ੍ਵਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਹਿ ਵਃ
ਮੇਰੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।