ਕਾਲੇਨ ਹਨ੍ਯਤੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਾਲਾਤ੍ਮਾ ਕਾਲਰੂਪਧृਕ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਆਪ ਸਮਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਵਾਰਿਤੋ ऽਪਿ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯੁਯੋਧ ਹਰਿਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੇ ਅਟੱਲ ਹਰੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਨਖੈਰ੍ਵਿਦਾਰਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਸ੍ਯੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਂ ਦੁਦ੍ਰੁਵੇ ਭਯਵਿਹ੍ਵਲਃ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਨृਸਿਂਹਦੇਹਸਂਭੂਤੈਃ ਸਿਂਹੈਰ੍ਨੋਤਾ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ੍ਵਮੇਵ ਪਰਮਂ ਰੂਪਂ ਯਯੌ ਨਾਰਾਯਣਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਅਭਿषੇਕੇਣ ਯੁਕ੍ਤੇਨ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਮਯੋਜਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਨ੍ਧਕਂ ਮਹਾਪੁਤ੍ਰਂ ਤਪਸਾਰਾਧ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਧਕਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਨੀਤ੍ਵਾ ਰਸਾਤਲਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਨ੍ਦੀਮਿਨ੍ਦੀਵਰਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਰਸਾਤਲ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਗਾਇਕ ਬਣਾਇਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸੁਰ੍ਵਿष੍ਣਵੇ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅਰਜ਼ੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵੇਦੇਵਮਯਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਵਾਰਾਹਂ ਵਪੁਰਾਦਧੇ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਚਿੱਟਾ ਵਾਰਾਹ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਯੋਦ੍ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਕਲ੍ਪਾਦੌ ਧਰਣੀਮਿਮਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੰਦ ਨਾਲ, ਕਲਪ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਾਮੇਵ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਯਯੌ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਸਲ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਪਾਲਯਤ੍ ਸ੍ਵਕਂਰਾਜ੍ਯਂ ਭਾਵਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾऽਸੁਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ, ਅਸੁਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਭਾਵ ਛੱਡ ਕੇ।
ਨਿਃ ਸਪਤ੍ਨਂ ਤਦਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਵਿष੍ਣੁਵੈਭਵਾਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਪਸਂ ਨਾਰ੍ਚਯਾਮਾਸ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚੈਵ ਮਾਯਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਸ਼ਾਪਾਸੁਰਰਾਜਾਨਂ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਵੈष੍ਣਵੀ ਦਿਵ੍ਯਾ ਵਿਨਾਸ਼ਂ ਤੇ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਤੇਰੀ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗੀ।
ਮੁਮੋਹ ਰਾਜ੍ਯਸਂਸਕ੍ਤਃ ਸੋ ऽਪਿ ਸ਼ਾਪਬਲਾਤ੍ ਤਤਃ
ਰਾਜ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਿਆ।
ਪਿਤੁਰ੍ਵਧਮਨੁਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚਕ੍ਰੇ ਹਰਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਸ੍ਯਾਮਰਦ੍ਵਿषਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਜੋ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸਨ।
ਸਂਜਾਤਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਜਾਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਆਸਰੇ ਗਿਆ।
ਨਾਰਾਯਣੇ ਮਹਾਯੋਗਮਵਾਪ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪੁਰਖ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਵਾਪ ਤਨ੍ਮਹਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਮਨ੍ਧਕੋ ऽਸੁਰਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗੇ, ਅੰਧਕ ਨੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਮਨ੍ਦਰਸ੍ਥਾਮੁਮਾਂ ਦੇਵੀਂ ਚਕਮੇ ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ਮਜਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਉਮਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ।
ਈਸ਼੍ਵਰਾਰਾਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਤਪਸ਼੍ਚੇਰੁਃ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਃ
ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੇ ਤਪ ਕਰੇ।
ਅਨਾਵृष੍ਟਿਰਤੀਵੋਗ੍ਰਾ ਹ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਭੂਤਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੁੱਕਾ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਯਾਚਨ੍ਤ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਵਿष੍ਟਾ ਆਹਾਰਂ ਪ੍ਰਾਣਧਾਰਣਮ੍
ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਲਈ ਖਾਣਾ ਮੰਗਣ ਲੱਗੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਬੁਬੁਜਿਰੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਮਨ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲਿਆ।
ਬਭੂਵ ਵृष੍ਟਿਰ੍ਮਹਤੀ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮਭੂਜ੍ਜਗਤ੍
ਵੱਡੀ ਮੀਂਹ ਪਈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ।