ਨ ਹਾਨਿਮਕਰੋਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਯਥਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ
ਉਹ ਅਸਤਰ ਦੇਵ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਿਆ।
ਮੇਨੇ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਕਂ ਦੇਵਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ।
ਨਨਾਮ ਸ਼ਿਰਸਾ ਦੇਵਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਹृਦਯੇਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਭ੍ਰਾਤृਨ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਫਿਰ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਪੁਰਾਣਪੁਰੁषੋ ਦੇਵੋ ਮਹਾਯੋਗੀ ਜਗਨ੍ਮਯਃ
ਪੁਰਾਣਾ ਪੁਰਖ, ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਭੂ, ਵੱਡਾ ਯੋਗੀ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰਵ੍ਯਯਃ
ਉਹ ਮੂਲ ਪਦਾਰਥ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਅਸਲ ਸਵਭਾਵ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਮੇਨਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਕ੍ਤਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸ਼ਰਨ ਜਾਓ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪੁਤ੍ਰਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮੋਹਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਯਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਹਿਰੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸਮਾਗਤੋ ऽਸ੍ਮਦ੍ਭਵਨਮਿਦਾਨੀਂ ਕਾਲਚੋਦਿਤਃ
ਸਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾ ਨਿਨ੍ਦਸ੍ਵੈਨਮੀਸ਼ਾਨਂ ਭੂਤਾਨਾਮੇਕਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਤੂੰ ਇਸ ਇਕ ਅਟੱਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਨਾ ਕਰ।
ਕਾਲੇਨ ਹਨ੍ਯਤੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਾਲਾਤ੍ਮਾ ਕਾਲਰੂਪਧृਕ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਆਪ ਸਮਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਵਾਰਿਤੋ ऽਪਿ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯੁਯੋਧ ਹਰਿਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੇ ਅਟੱਲ ਹਰੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਨਖੈਰ੍ਵਿਦਾਰਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਸ੍ਯੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਂ ਦੁਦ੍ਰੁਵੇ ਭਯਵਿਹ੍ਵਲਃ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਨृਸਿਂਹਦੇਹਸਂਭੂਤੈਃ ਸਿਂਹੈਰ੍ਨੋਤਾ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ੍ਵਮੇਵ ਪਰਮਂ ਰੂਪਂ ਯਯੌ ਨਾਰਾਯਣਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਅਭਿषੇਕੇਣ ਯੁਕ੍ਤੇਨ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਮਯੋਜਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਨ੍ਧਕਂ ਮਹਾਪੁਤ੍ਰਂ ਤਪਸਾਰਾਧ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਧਕਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਨੀਤ੍ਵਾ ਰਸਾਤਲਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਨ੍ਦੀਮਿਨ੍ਦੀਵਰਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਰਸਾਤਲ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਗਾਇਕ ਬਣਾਇਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸੁਰ੍ਵਿष੍ਣਵੇ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅਰਜ਼ੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵੇਦੇਵਮਯਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਵਾਰਾਹਂ ਵਪੁਰਾਦਧੇ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਚਿੱਟਾ ਵਾਰਾਹ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਯੋਦ੍ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਕਲ੍ਪਾਦੌ ਧਰਣੀਮਿਮਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੰਦ ਨਾਲ, ਕਲਪ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਾਮੇਵ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਯਯੌ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਸਲ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਪਾਲਯਤ੍ ਸ੍ਵਕਂਰਾਜ੍ਯਂ ਭਾਵਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾऽਸੁਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ, ਅਸੁਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਭਾਵ ਛੱਡ ਕੇ।
ਨਿਃ ਸਪਤ੍ਨਂ ਤਦਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਵਿष੍ਣੁਵੈਭਵਾਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਪਸਂ ਨਾਰ੍ਚਯਾਮਾਸ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚੈਵ ਮਾਯਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਸ਼ਾਪਾਸੁਰਰਾਜਾਨਂ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਵੈष੍ਣਵੀ ਦਿਵ੍ਯਾ ਵਿਨਾਸ਼ਂ ਤੇ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਤੇਰੀ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗੀ।
ਮੁਮੋਹ ਰਾਜ੍ਯਸਂਸਕ੍ਤਃ ਸੋ ऽਪਿ ਸ਼ਾਪਬਲਾਤ੍ ਤਤਃ
ਰਾਜ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਿਆ।
ਪਿਤੁਰ੍ਵਧਮਨੁਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚਕ੍ਰੇ ਹਰਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ।