ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਪਾਦੇषੁ ਕਰੈਃ ਸਂਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਨਨਾਦ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਗੂੰਜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਪਾਦੇਨ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਵੇਗੇਨੋਰਸਿ ਤਂ ਬਲੀ
ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਮਖਿਲਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਨਰਸ੍ਯਾਰ੍ਧਤਨੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਿਂਹਸ੍ਯਾਰ੍ਧਤਨੁਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਧਾ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਆਧਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸਹਸਾ ਮੋਹਯਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਪੁਙ੍ਗਵਾਨ੍
ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵਣਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਾਤਿ ਨਾਰਾਯਣੋ ऽਨਨ੍ਤੋ ਯਥਾ ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨੇ ਰਵਿਃ
ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।
ਵਧਾਯ ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਨਰਸਿਹਸ੍ਯ ਸੋ ऽਸੁਰਃ
ਉਹ ਅਸੁਰ ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।
ਸਹੈਵ ਤ੍ਵਨੁਜੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨਾਸ਼ਯਾਸ਼ੁ ਮਯੇਰਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਇਆ ਵੱਲੋਂ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯੁਯੁਧੇ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਨਰਸਿਂਹੇਨ ਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਲੜਿਆ, ਪਰ ਨਰਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਪਸ਼ੁਪਤੇਰਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਸਰ੍ਜ ਚ ਨਨਾਦ ਚ
ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਗੂੰਜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਨ ਹਾਨਿਮਕਰੋਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਯਥਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ
ਉਹ ਅਸਤਰ ਦੇਵ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਿਆ।
ਮੇਨੇ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਕਂ ਦੇਵਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ।
ਨਨਾਮ ਸ਼ਿਰਸਾ ਦੇਵਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਹृਦਯੇਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਭ੍ਰਾਤृਨ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਫਿਰ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਪੁਰਾਣਪੁਰੁषੋ ਦੇਵੋ ਮਹਾਯੋਗੀ ਜਗਨ੍ਮਯਃ
ਪੁਰਾਣਾ ਪੁਰਖ, ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਭੂ, ਵੱਡਾ ਯੋਗੀ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰਵ੍ਯਯਃ
ਉਹ ਮੂਲ ਪਦਾਰਥ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਅਸਲ ਸਵਭਾਵ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਮੇਨਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਕ੍ਤਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸ਼ਰਨ ਜਾਓ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪੁਤ੍ਰਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮੋਹਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਯਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਹਿਰੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸਮਾਗਤੋ ऽਸ੍ਮਦ੍ਭਵਨਮਿਦਾਨੀਂ ਕਾਲਚੋਦਿਤਃ
ਸਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾ ਨਿਨ੍ਦਸ੍ਵੈਨਮੀਸ਼ਾਨਂ ਭੂਤਾਨਾਮੇਕਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਤੂੰ ਇਸ ਇਕ ਅਟੱਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਨਾ ਕਰ।
ਕਾਲੇਨ ਹਨ੍ਯਤੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਾਲਾਤ੍ਮਾ ਕਾਲਰੂਪਧृਕ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਆਪ ਸਮਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਵਾਰਿਤੋ ऽਪਿ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯੁਯੋਧ ਹਰਿਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੇ ਅਟੱਲ ਹਰੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਨਖੈਰ੍ਵਿਦਾਰਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਸ੍ਯੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਂ ਦੁਦ੍ਰੁਵੇ ਭਯਵਿਹ੍ਵਲਃ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਨृਸਿਂਹਦੇਹਸਂਭੂਤੈਃ ਸਿਂਹੈਰ੍ਨੋਤਾ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ੍ਵਮੇਵ ਪਰਮਂ ਰੂਪਂ ਯਯੌ ਨਾਰਾਯਣਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਅਭਿषੇਕੇਣ ਯੁਕ੍ਤੇਨ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਮਯੋਜਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਨ੍ਧਕਂ ਮਹਾਪੁਤ੍ਰਂ ਤਪਸਾਰਾਧ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਧਕਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਨੀਤ੍ਵਾ ਰਸਾਤਲਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਨ੍ਦੀਮਿਨ੍ਦੀਵਰਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਰਸਾਤਲ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਗਾਇਕ ਬਣਾਇਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸੁਰ੍ਵਿष੍ਣਵੇ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅਰਜ਼ੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ।