ਦ੍ਵੇ ਚੈਵਾਙ੍ਗਿਰਸੇ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਤਾਸਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ऽਥ ਨਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਅੰਗਿਰਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਵੀ ਹਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸਂਕਲ੍ਪਾ ਚ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾ ਚ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਹ ਹਨ ਸੰਕਲਪਾ ਤੇ ਮੁਹੂਰਤਾ, ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵਾਸ੍ਤੁ ਸਾਧ੍ਯਾ ਸਾਧ੍ਯਾਨਜੀਜਨਤ੍
ਵਿਸ਼ਵਾ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਸਾਧਿਆ ਤੋਂ ਸਾਧਿਆ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਭਾਨੋਸ੍ਤੁ ਭਾਨਵਸ਼੍ਚੈਵ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾ ਵੈ ਮੁਹੂਰ੍ਤਜਾਃ
ਭਾਨੁ ਤੋਂ ਭਾਨਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਤੇ ਮੁਹੂਰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਹੂਰਤਜ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਸਂਕਲ੍ਪਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸਂਕਲ੍ਪੋ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾ ਦਸ਼ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਸੰਕਲਪਾ ਤੋਂ ਸੰਕਲਪ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਧਰਮ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਸਸ਼੍ਚ ਵਸਵੋ ऽष੍ਟੌ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਪ੍ਰਤਿਊਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਸਾ, ਵਸੁਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠ ਨਾਮੀ ਗਏ ਹਨ।
ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਕਾਲੋ ਲੋਕਪ੍ਰਕਾਲਨਃ
ਧਰੁਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਗਵਾਨ ਕਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਪਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪੁਰੋਜਵੋ ऽਨਿਲਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਦਵਿਜ੍ਞਾਤਗਤਿਸ੍ਤਥਾ
ਪੁਰੋਜਵ ਅਨਿਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਲਣ ਅਣਜਾਣ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਪ੍ਰਭਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ਿਲ੍ਪਕਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਕਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਕਦ੍ਰੁਰ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਵੈ ਨਿਬੋਧਤ
ਕਦਰੂ ਤੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਸਵਿਤਾ ਪੂषਾ ਹ੍ਯਂਸ਼ੁਮਾਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਚ
ਵਿਵਸਵਾਨ, ਸਵਿਤਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਵੀ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ऽਨ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਦਿਤੇਃ ਸੁਤਾਃ
ਵੈਵਸਵਤ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਆਦਿਤਿਆ, ਜੋ ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤਥਾਪਰਮ੍
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਲੇਭੇਵਰਾਨ੍ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾਸੌ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਬਾਧਿਤਾਸ੍ਤਾਡਿਤਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਦੇਵਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਪੀੜਤ ਤੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਿਤਾਮਹ ਕੋਲ ਗਏ।
ਕੂਟਸ੍ਥਂ ਜਗਤਾਮੇਕਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਟੱਲ, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਇਕ, ਪੁਰਾਣਾ, ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਕੋਲ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਜਗਾਮ ਕਮਲਾਸਨਃ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਕਮਲ-ਆਸਨ ਵਾਲਾ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਂ ਕੂਲਂ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਹਰਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਖੀਰ-ਸਾਗਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਕੰਢੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਵਨ੍ਦੇ ਚਰਣੌ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰਭਾषਤ
ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਨਮਾਕੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਵ੍ਯਾਪੀ ਸਰ੍ਵਾਮਰਵਪੁਰ੍ਮਹਾਯੋਗੀ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਯੋਗੀ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਵੈਰਾਗ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਨਿਰਤੋ ਰਾਗਾਤੀਤੋ ਨਿਰਞ੍ਜਨਃ
ਉਹ ਵਿਰਾਗ ਤੇ ਸਰਵੋਚਤਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਪਾਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੈ।
ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਸ੍ਯਨਨ੍ਤੇਸ਼ ਤ੍ਰਾਤਾ ਹਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚੋਨ੍ਨਿਦ੍ਰਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪੀਤਵਾਸਾਸੁਰਦ੍ਵਿषਃ
ਫਿਰ, ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਬੋਲਿਆ।
ਇਮਂ ਦੇਸ਼ਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਕਿਂ ਵਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰੋਮਿ ਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਥਾਂ ਆਏ ਹੋ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂ?
ਬਾਧਤੇ ਭਗਵਨ੍ ਦੈਤ੍ਯੋ ਦੇਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਕ ਦੈਤ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਾਤਾਸਿ ਜਗਨ੍ਮਯ
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਜਗਤ-ਰੂਪ।
ਵਧਾਯ ਦੈਤ੍ਯਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਸੋ ऽਸृਜਤ੍ ਪੁਰੁषਂ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਮੁੱਖ ਦੈਤ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਰਚਿਆ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਂ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਸੀ, ਗਰੁੜ-ਧਵਜ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਇਮਂ ਦੇਸ਼ਂ ਸਮਾਗਨ੍ਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਰ੍ਹਸਿ ਪੌਰੁषਾਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਇਸ ਥਾਂ ਆ ਜਾਓ।
ਮਹਾਪੁਰੁषਮਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਯਯੌ ਦੈਤ੍ਯਮਹਾਪੁਰਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਮਨੁੱਖ, ਦੈਤ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।