ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤੋ ਮੋਹਿਤਾ ਦੇਵਂ ਸਂਬਭੂਵੁਃ ਕਲਿष੍ਵਥ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਸਂਸ੍ਕਾਰਮਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਾਦਿਹ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਕਾਰਨ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਜਗਤਾਮੀਸ਼ਮਨੁਜ੍ਞਾਤਾਃ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਸਵੈ-ਜਨਮ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ—
ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਪੁਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਚੈਵ ਸਂਤਤਿਮ੍
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਦੱਖ ਦੇ ਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਸੁਣੋ।
ਸਸਰ੍ਜ ਦੇਵਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ ऋषੀਂਸ਼੍ਚੈਵਾਸੁਰੋਰਗਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਰਿਸ਼ੀ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਸੱਪ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤਦਾ ਸਸਰ੍ਜ ਭੂਤਾਨਿ ਮੈਥੁਨੇਨੈਵ ਧਰ੍ਮਤਃ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਸੁਤਾਯਾਂ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਧਰਮਵਾਨ ਧੀ ਤੋਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ।
षष੍ਟਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ऽਸृਜਤ੍ ਕਨ੍ਯਾ ਵੈਰਣ੍ਯਾਂ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੱਖ ਨੇ ਵੈਰੀਣੀ ਤੋਂ ਸਠ ਧੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ।
ਵਿਂਸ਼ਤ੍ ਸਪ੍ਤ ਚ ਸੋਮਾਯ ਚਤਸ੍ਤ੍ਰੋ ऽਰਿष੍ਟਨੇਮਿਨੇ
ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸੱਤਾਈ (27) ਅਤੇ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਨੂੰ ਚਾਰ (4) ਧੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦ੍ਵੇ ਚੈਵਾਙ੍ਗਿਰਸੇ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਤਾਸਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ऽਥ ਨਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਅੰਗਿਰਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਵੀ ਹਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸਂਕਲ੍ਪਾ ਚ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾ ਚ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਹ ਹਨ ਸੰਕਲਪਾ ਤੇ ਮੁਹੂਰਤਾ, ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵਾਸ੍ਤੁ ਸਾਧ੍ਯਾ ਸਾਧ੍ਯਾਨਜੀਜਨਤ੍
ਵਿਸ਼ਵਾ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਸਾਧਿਆ ਤੋਂ ਸਾਧਿਆ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਭਾਨੋਸ੍ਤੁ ਭਾਨਵਸ਼੍ਚੈਵ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾ ਵੈ ਮੁਹੂਰ੍ਤਜਾਃ
ਭਾਨੁ ਤੋਂ ਭਾਨਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਤੇ ਮੁਹੂਰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਹੂਰਤਜ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਸਂਕਲ੍ਪਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸਂਕਲ੍ਪੋ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾ ਦਸ਼ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਸੰਕਲਪਾ ਤੋਂ ਸੰਕਲਪ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਧਰਮ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਸਸ਼੍ਚ ਵਸਵੋ ऽष੍ਟੌ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਪ੍ਰਤਿਊਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਸਾ, ਵਸੁਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠ ਨਾਮੀ ਗਏ ਹਨ।
ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਕਾਲੋ ਲੋਕਪ੍ਰਕਾਲਨਃ
ਧਰੁਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਗਵਾਨ ਕਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਪਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪੁਰੋਜਵੋ ऽਨਿਲਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਦਵਿਜ੍ਞਾਤਗਤਿਸ੍ਤਥਾ
ਪੁਰੋਜਵ ਅਨਿਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਲਣ ਅਣਜਾਣ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਪ੍ਰਭਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ਿਲ੍ਪਕਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਕਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਕਦ੍ਰੁਰ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਵੈ ਨਿਬੋਧਤ
ਕਦਰੂ ਤੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਸਵਿਤਾ ਪੂषਾ ਹ੍ਯਂਸ਼ੁਮਾਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਚ
ਵਿਵਸਵਾਨ, ਸਵਿਤਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਵੀ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ऽਨ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਦਿਤੇਃ ਸੁਤਾਃ
ਵੈਵਸਵਤ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਆਦਿਤਿਆ, ਜੋ ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤਥਾਪਰਮ੍
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਲੇਭੇਵਰਾਨ੍ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾਸੌ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਬਾਧਿਤਾਸ੍ਤਾਡਿਤਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਦੇਵਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਪੀੜਤ ਤੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਿਤਾਮਹ ਕੋਲ ਗਏ।
ਕੂਟਸ੍ਥਂ ਜਗਤਾਮੇਕਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਟੱਲ, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਇਕ, ਪੁਰਾਣਾ, ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਕੋਲ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਜਗਾਮ ਕਮਲਾਸਨਃ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਕਮਲ-ਆਸਨ ਵਾਲਾ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਂ ਕੂਲਂ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਹਰਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਖੀਰ-ਸਾਗਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਕੰਢੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਵਨ੍ਦੇ ਚਰਣੌ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰਭਾषਤ
ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਨਮਾਕੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਵ੍ਯਾਪੀ ਸਰ੍ਵਾਮਰਵਪੁਰ੍ਮਹਾਯੋਗੀ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਯੋਗੀ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।