ਤਯਾ ਚ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵृषਭਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਯਯੌ ਗਣਃ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਛ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਗਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰੋਮਜਾ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਹਾਯ੍ਯਕਾਰਿਣਃ
ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹ ਰੋਮਜਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ।
ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ਾ ਨਾਦਯਨ੍ਤੋ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਕਾਲਾਗਨੀ-ਰੁਦਰ ਵਰਗੇ, ਉਹ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੇ ਸਨ।
ਸਮਾਵृਤ੍ਯ ਗਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਯਯੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਮਖਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਉਹ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਯਜ੍ਞਦੇਸ਼ਂ ਤਂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਦੇ, ਬੇਅੰਤ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਵੀਣਾਵੇਣੁਨਿਨਾਦਾਢ੍ਯਂ ਵੇਦਵਾਦਾਭਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਵੀਣਾ ਤੇ ਵਾਂਸਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ।
ਉਵਾਚ ਭਦ੍ਰਯਾ ਰੁਦ੍ਰੈਰ੍ਵੋਰਭਦ੍ਰਃ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ
ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਹੌਲੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਨਰਮ ਬੋਲ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭਾਗਾਭਿਲਪ੍ਸਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਭਾਗਾਨ੍ ਯਚ੍ਛਧ੍ਵਮੀਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਆਏ ਹੋ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਮੁਤਾਬਕ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਲਵੋ।'
ਤਂ ਬ੍ਰੂਤਾਜ੍ਞਾਪਯਤਿ ਯੋ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਾਮੋ ਹਿ ਵਯਂ ਤਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੋ: 'ਜੋ ਆਗਿਆ ਦੇਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਾਂਗੇ।'
ਦੇਵਾ ਊਚੁਰ੍ਯਜ੍ਞਭਾਗੇ ਨ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਇਤਿ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਯਜਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ।'
ਯੇ ਨਾਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਪੂਜਯਧ੍ਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
'ਤੁਸੀਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ, ਯਜਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ, ਆਦਰ ਦਿਓ।'
ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯੁਦਸਿਦ੍ਧਿਦਃ
'ਉਹ ਹਰ ਯਜਨ ਵਿਚ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਨ ਮੇਨਿਰੇ ਯਯੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕੀਤੀ; ਮੰਤ੍ਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿ ਦਧੀਚਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵਤਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਦਧੀਚ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਵੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਗਰ੍ਵਿਤਮ੍
'ਤੁਸੀਂ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਅਹੰਕਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਸ਼੍ਚ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਯੂਪਾਨੁਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਃ
ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਥੰਮ ਉਖਾੜ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭੀषਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਤ੍ਰੋਤਸਿ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਃ
ਸਾਰੇ ਭੈੜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਯष੍ਟਮ੍ਭਯਦਦੀਨਾਤ੍ਮਾ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਉਹ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਮੁष੍ਟਿਨਾ ਦਨ੍ਤਾਨ੍ ਪੂष੍ਣਸ਼੍ਚੈਵਮਪਾਤਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਦੰਦ ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਧਰ੍षਯਾਮਾਸ ਬਲਵਾਨ੍ ਸ੍ਮਯਮਾਨੋ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਤਾਕਤਵਾਨ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਜਘਾਨ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਪਾਦੇਨ ਮੁਨੀਨਪਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਮੁਨੀਸ਼ਵਰਾਂ ਨੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੈਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ੇਤੈਰ੍ਬਾਣੈਃ ਸ੍ਤਮ੍ਭਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਥਿਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਘਾਨ ਪਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਹਸਾ ਨਨਾਦਾਮ੍ਬੁਨਿਧਿਰ੍ਯਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਵੱਜਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ।
ਵੈਨਤੇਯਾਦਭ੍ਯਧਿਕਾਨ੍ ਗਰੁਡਂ ਤੇ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਜੋ ਗਰੁੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਵੈਨਤੇਯਾ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਮਾਧਵਂ ਵੇਗਾਤ੍ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਇਕ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ ਵਾਂਗ ਦਿਸਿਆ।
ਆਗਤ੍ਯ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਵੀਰਭਦ੍ਰਂ ਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਉਹ ਆ ਕੇ, ਵੀਰਭਦਰ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸਂਸ੍ਤੂਯ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ਃ ਸਾਮ੍ਬਸ੍ਤਤ੍ਰਾਗਮਤ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ, ਭਗਵਾਨ ਈਸ਼ਾ, ਸਾਂਬਾ ਸਮੇਤ, ਆਪ ਹੀ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਾਨਸਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਵਚਃ ਪ੍ਰਾਹ ਘृਣਾਨਿਧਿਃ
ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।