ਜਗਾਮ ਮਨਸਾ ਰੁਦ੍ਰਮਸ਼ੇषਾਘਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰੁਦਰ ਵੱਲ ਕਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪਤਿਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿਂ ਦੇਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਤਤ੍ ਪ੍ਰਾਹ ਸਰ੍ਵਦृਕ੍
ਜਦ ਪਸ਼ੁਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯ ਭਵਤੋ ਭਾਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ
ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਤੇਰੇ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਕੇ,
ਵਿਨਾਸ਼ਯਾਸ਼ੁ ਤਂ ਯਜ੍ਞਂ ਵਰਮੇਕਂ ਵृਣੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ: ਉਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇ।
ਸਸਰ੍ਜ ਸਹਸਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਜਿਘਾਂਸਯਾ
ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਿਂ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਨਲਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਜੋ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਦਣ੍ਡਹਸ੍ਤਂ ਮਹਾਨਾਦਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਿਣਂ ਭੂਤਿਭੂषਣਮ੍
ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੰਡ, ਉੱਚੀ ਗੂੰਜ, ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਰਾਖ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਦੇਵੇਸ਼ਮੁਪਤਸ੍ਥੇ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਜਦ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯ ਮਾਂ ਸ ਯਜਤੇ ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਮੇਰੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰੇਣ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਮਗਮਤ੍ ਕ੍ਰਤੁਃ
ਵੀਰਭਦਰ ਦੀ ਰਾਹੀਂ, ਦਕਸ਼ ਦਾ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਯਾ ਚ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵृषਭਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਯਯੌ ਗਣਃ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਛ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਗਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰੋਮਜਾ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਹਾਯ੍ਯਕਾਰਿਣਃ
ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹ ਰੋਮਜਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ।
ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ਾ ਨਾਦਯਨ੍ਤੋ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਕਾਲਾਗਨੀ-ਰੁਦਰ ਵਰਗੇ, ਉਹ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੇ ਸਨ।
ਸਮਾਵृਤ੍ਯ ਗਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਯਯੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਮਖਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਉਹ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਯਜ੍ਞਦੇਸ਼ਂ ਤਂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਦੇ, ਬੇਅੰਤ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਵੀਣਾਵੇਣੁਨਿਨਾਦਾਢ੍ਯਂ ਵੇਦਵਾਦਾਭਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਵੀਣਾ ਤੇ ਵਾਂਸਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ।
ਉਵਾਚ ਭਦ੍ਰਯਾ ਰੁਦ੍ਰੈਰ੍ਵੋਰਭਦ੍ਰਃ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ
ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਹੌਲੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਨਰਮ ਬੋਲ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭਾਗਾਭਿਲਪ੍ਸਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਭਾਗਾਨ੍ ਯਚ੍ਛਧ੍ਵਮੀਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਆਏ ਹੋ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਮੁਤਾਬਕ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਲਵੋ।'
ਤਂ ਬ੍ਰੂਤਾਜ੍ਞਾਪਯਤਿ ਯੋ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਾਮੋ ਹਿ ਵਯਂ ਤਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੋ: 'ਜੋ ਆਗਿਆ ਦੇਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਾਂਗੇ।'
ਦੇਵਾ ਊਚੁਰ੍ਯਜ੍ਞਭਾਗੇ ਨ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਇਤਿ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਯਜਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ।'
ਯੇ ਨਾਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਪੂਜਯਧ੍ਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
'ਤੁਸੀਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ, ਯਜਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ, ਆਦਰ ਦਿਓ।'
ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯੁਦਸਿਦ੍ਧਿਦਃ
'ਉਹ ਹਰ ਯਜਨ ਵਿਚ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਨ ਮੇਨਿਰੇ ਯਯੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕੀਤੀ; ਮੰਤ੍ਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿ ਦਧੀਚਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵਤਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਦਧੀਚ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਵੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਗਰ੍ਵਿਤਮ੍
'ਤੁਸੀਂ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਅਹੰਕਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਸ਼੍ਚ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਯੂਪਾਨੁਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਃ
ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਥੰਮ ਉਖਾੜ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭੀषਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਤ੍ਰੋਤਸਿ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਃ
ਸਾਰੇ ਭੈੜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਯष੍ਟਮ੍ਭਯਦਦੀਨਾਤ੍ਮਾ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਉਹ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਮੁष੍ਟਿਨਾ ਦਨ੍ਤਾਨ੍ ਪੂष੍ਣਸ਼੍ਚੈਵਮਪਾਤਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਦੰਦ ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਧਰ੍षਯਾਮਾਸ ਬਲਵਾਨ੍ ਸ੍ਮਯਮਾਨੋ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਤਾਕਤਵਾਨ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।