ਸੁਪੁਣ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਰਮ੍ਯਮਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਪ੍ਰੀਤਿਸਂਯੁਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਬੜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਹਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪੁष੍ਪੈਃ ਪਦ੍ਮੋਤ੍ਪਲਾਦਿਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਆਦਿ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ।
ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਭਾਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਚਮਕਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਤੱਕ ਕੇ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਾਂਭਵੈਰ੍ਵੇਦਸਂਭਵੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰਨਾਮਾਨਂ ਮਹਾਪਾਸ਼ੁਪਤੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਪਸਾ ਕਰ੍षਿਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿਨਮ੍
ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਜਨੇਊ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਵਨ੍ਦੇ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰੋ ऽਦ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ ਦृष੍ਟੋ ਯੋਗਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਯੋਗ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ।
ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ऽਹਂ ਤਵ ਮਾਂ ਪਾਲਯਾਨਘ
ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਵੇ ਪਰਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਪਸਾ ਕ੍ਸ਼ੀਣਕਲ੍ਪषਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਘਟਾ ਚੁੱਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਦਦੌ ਤਦੈਸ਼੍ਵਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਸ੍ਵਸ਼ਾਖਾਵਿਹਿਤਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਖਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਰਤਨ ਦੀ ਰੀਤ ਸਿਖਾਈ।
ਅਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਰਨੁष੍ਠਿਤਮ੍
ਇਹ ਆਸ਼੍ਰਮ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਆਖਰੀ ਪੜਾਅ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੇ ਅਮਲ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਵੈਸ਼੍ਯਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਪਰਾਯਣਾਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਸਮਾਸਤੇ ਮਹਾਦੇਵਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੋ ਨਿष੍ਕਲਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਿਰਾਕਾਰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸੋਚਦੇ ਹਨ।
ਅਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ੋ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮਨੁਕਮ੍ਪਯਾ
ਭਗਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਆਰਾਧਯਨ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਆਰਾਧ੍ਯ ਮਹਤੀਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲੇਭਿਰੇ ਦੇਵਦਾਨਵਾਃ
ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵੱਡੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਪੋਬਲਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਲੇਭਿਰੇ ਸਾਰ੍ਵਕਾਲਿਕਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਗਿਆਨ ਪਾ ਲਏ।
ਤਿष੍ਠ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਦਾ ਰਹੋ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਯਥਾਵਤ੍ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਹਾਂ ਮੰਤਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿਖਾਇਆ।
ਅਗ੍ਨਿਰਿਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪੁਣ੍ਯਮृषਿਭਿਃ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਅੱਗ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਚਲਾਏ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਪਾਸ਼ੁਪਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵੇਦਾਭ੍ਯਾਸਰਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਪਾਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਭਗਤ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਦਾਨ੍ਤੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਃ ਸਂਨ੍ਯਾਸਵਿਧਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ, ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ, ਤੇ ਸੰਨਿਆਸ ਦੀ ਰੀਤ ਅਪਣਾਈ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿषਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਸ੍ਯ ਪਾਰਗਮ੍
ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਨੁਰਵੇਦ ਦਾ ਮਾਹਰ ਸੀ।
ਸਮੁਦ੍ਰਤਨਯਾਯਾਂ ਵੈ ਦਸ਼ ਪੁਤ੍ਰਾਨਜੀਜਨਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਅਧੀਤਵਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਂ ਵੇਦਂ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਭਾਗੋ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਃ
ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਵਾਦਂ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਸ਼ਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸੋ ऽਭਵਤ੍
ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਥੋਚਿਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹ ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋਈ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਖੁਦ ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਦਿੱਤੀ।
ਪੂਜਾਮਨਰ੍ਹਾਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ ਜਗਾਮ ਕੁਪਿਤੋ ਗृਹਮ੍
ਅਣਉਪਯੋਗ ਪੂਜਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।