ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਸੁਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਵੈਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਵੈਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਬੇਟੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ,
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੁਦਤਿਰਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚਾਭਿਮਨ੍ਯੁਕਃ
ਅਗਨਿਸ਼ਟੁਤ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਸੁਦਯੁਮਨ ਤੇ ਅਭਿਮਨਯੁ,
ਅਙ੍ਗਂ ਸੁਮਨਸਂ ਸ੍ਵਾਤਿਂ ਕ੍ਰਤੁਮਙ੍ਗਿਰਸਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਅੰਗ, ਸੁਮਨਸ, ਸਵਾਤੀ, ਕ੍ਰਤੁ, ਅੰਗਿਰਸ ਤੇ ਸ਼ਿਵ,
ਯੋ ऽਸੌ ਪृਥੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਜੋ ਪ੍ਰਥੂ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਖਵਾਲਾ,
ਨਿਯੋਗਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਹੌਜਸਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮਹਾਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ,
ਸੂਤਃ ਪੌਰਾਣਿਕੋ ਜਜ੍ਞੇ ਮਾਯਾਰੂਪਃ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਃ
ਸੂਤਾ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਨਮਿਆ—ਹਰੀ ਆਪ ਹੀ ਮਾਇਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਤਂ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਤ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪੂਰ੍ਵੋਦ੍ਭੂਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਮੁਨੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਮੈਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ,
ਸ਼੍ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਮਾਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪੁਰਾਣਂ ਪੁਰੁषੋ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੇ, ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਾਇਆ।
ਤੇषਾਂ ਪੁਰਾਣਵਕ੍ਤृਤ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਤਿਰਾਸੀਦਜਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਾਉਣਾ ਆਜ्ञਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਪਰਿਪਾਲਕਃ
ਉਹ ਸਰਵਭੌਮ, ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ,
ਗੋਵਰ੍ਧਨਗਿਰਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਗੋਵਰਧਨ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਆਗਤ੍ਯ ਦੇਵੋ ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦਾਮੋਦਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਦਾਮੋਦਰ ਦੇਵ ਆਪ ਆਇਆ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਏਕਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਸ੍ਵਕੀਯਾਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਗਤਃ
ਹਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਵਭਾਵ ਵਿੱਚ ਪਰਤ ਗਿਆ।
ਅਪਾਲਯਤ੍ ਸ੍ਵਕਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ੍ਯਾਯੇਨ ਮਧੁਸੂਦਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਨਿਆਇ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ, ਹੇ ਮਧੂਸੂਦਨ।
ਖਿਖਣ੍ਡਨਂ ਹਵਿਰ੍ਧਾਨਮਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਖਿਖੰਡਨ, ਹਵਿਰਧਾਨ ਤੇ ਅੰਤਰਧਾਨ ਜਨਮ ਲਏ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨੋ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਧਰਮੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ।
ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਭਾਗ੍ਯਯੋਗਾਤ੍ ਸਂਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਜਗਾਮ ਹਿਮਵਤ੍ਪृष੍ਠਂ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਸਿਦ੍ਧਸੇਵਿਤਮ੍
ਇਕ ਵਾਰ ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਢੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਿਧਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗਮ੍ਯਮਗਮ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਵਿषਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਉਹ ਥਾਂ ਵੇਖੇ ਜੋ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚਣਯੋਗ ਹਨ ਤੇ ਕੁਝ ਲਈ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮੋਤ੍ਪਲਵਨੋਪੇਤਾ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮਵਿਭੂषਿਤਾ
ਉਹ ਥਾਂ ਸਿਧਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸੁਪੁਣ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਰਮ੍ਯਮਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਪ੍ਰੀਤਿਸਂਯੁਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਬੜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਹਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪੁष੍ਪੈਃ ਪਦ੍ਮੋਤ੍ਪਲਾਦਿਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਆਦਿ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ।
ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਭਾਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਚਮਕਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਤੱਕ ਕੇ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਾਂਭਵੈਰ੍ਵੇਦਸਂਭਵੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰਨਾਮਾਨਂ ਮਹਾਪਾਸ਼ੁਪਤੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਪਸਾ ਕਰ੍षਿਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿਨਮ੍
ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਜਨੇਊ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਵਨ੍ਦੇ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰੋ ऽਦ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ ਦृष੍ਟੋ ਯੋਗਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਯੋਗ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ।
ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ऽਹਂ ਤਵ ਮਾਂ ਪਾਲਯਾਨਘ
ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਵੇ ਪਰਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਪਸਾ ਕ੍ਸ਼ੀਣਕਲ੍ਪषਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਘਟਾ ਚੁੱਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।