ਤੇ ਉਭੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨ੍ਯੌ ਯੋਗਿਨ੍ਯੌ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਯੋਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ।
ਗਙ੍ਗਾ ਹਿਮਵਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਪਾਵਨੀ
ਗੰਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਹਿਮਵਤ ਤੋਂ ਜਨਮੀ।
ਯਥਾਵਤ੍ ਕਥਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਾ ਭਵਤਾਮਦ੍ਯ ਮਨੋਃ ਸृष੍ਟਿਂ ਨਿਬੋਧਤ
ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਹੁਣ ਮਨੂ ਦੀ ਸਿਰਜਣ ਸੁਣੋ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੌ ਸੁਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਵ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ।
ਭਕ੍ਤੋ ਨਾਰਾਯਣੇ ਦੇਵੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਸੀ ਤੇ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਲਿष੍ਟੇਰਾਧਤ੍ਤ ਸੁਚ੍ਛਾਯਾ ਪਞ੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਨਕਲ੍ਪषਾਨ੍
ਸ਼ਲਿਸ਼ਟਾ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਆਰਾਧ੍ਯ ਪੁਰੁषਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਵਿਖੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਨ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨ੍ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਪਰਿਪਾਲਕਾਨ੍
ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰਾਤ੍ਮਜਾਯਾਂ ਵੀਰਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੀਰਣ ਦੇ ਅੰਦਰ,
ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਸੁਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਵੈਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਵੈਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਬੇਟੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ,
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੁਦਤਿਰਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚਾਭਿਮਨ੍ਯੁਕਃ
ਅਗਨਿਸ਼ਟੁਤ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਸੁਦਯੁਮਨ ਤੇ ਅਭਿਮਨਯੁ,
ਅਙ੍ਗਂ ਸੁਮਨਸਂ ਸ੍ਵਾਤਿਂ ਕ੍ਰਤੁਮਙ੍ਗਿਰਸਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਅੰਗ, ਸੁਮਨਸ, ਸਵਾਤੀ, ਕ੍ਰਤੁ, ਅੰਗਿਰਸ ਤੇ ਸ਼ਿਵ,
ਯੋ ऽਸੌ ਪृਥੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਜੋ ਪ੍ਰਥੂ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਖਵਾਲਾ,
ਨਿਯੋਗਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਹੌਜਸਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮਹਾਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ,
ਸੂਤਃ ਪੌਰਾਣਿਕੋ ਜਜ੍ਞੇ ਮਾਯਾਰੂਪਃ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਃ
ਸੂਤਾ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਨਮਿਆ—ਹਰੀ ਆਪ ਹੀ ਮਾਇਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਤਂ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਤ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪੂਰ੍ਵੋਦ੍ਭੂਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਮੁਨੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਮੈਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ,
ਸ਼੍ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਮਾਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪੁਰਾਣਂ ਪੁਰੁषੋ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੇ, ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਾਇਆ।
ਤੇषਾਂ ਪੁਰਾਣਵਕ੍ਤृਤ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਤਿਰਾਸੀਦਜਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਾਉਣਾ ਆਜ्ञਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਪਰਿਪਾਲਕਃ
ਉਹ ਸਰਵਭੌਮ, ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ,
ਗੋਵਰ੍ਧਨਗਿਰਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਗੋਵਰਧਨ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਆਗਤ੍ਯ ਦੇਵੋ ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦਾਮੋਦਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਦਾਮੋਦਰ ਦੇਵ ਆਪ ਆਇਆ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਏਕਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਸ੍ਵਕੀਯਾਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਗਤਃ
ਹਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਵਭਾਵ ਵਿੱਚ ਪਰਤ ਗਿਆ।
ਅਪਾਲਯਤ੍ ਸ੍ਵਕਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ੍ਯਾਯੇਨ ਮਧੁਸੂਦਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਨਿਆਇ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ, ਹੇ ਮਧੂਸੂਦਨ।
ਖਿਖਣ੍ਡਨਂ ਹਵਿਰ੍ਧਾਨਮਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਖਿਖੰਡਨ, ਹਵਿਰਧਾਨ ਤੇ ਅੰਤਰਧਾਨ ਜਨਮ ਲਏ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨੋ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਧਰਮੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ।
ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਭਾਗ੍ਯਯੋਗਾਤ੍ ਸਂਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਜਗਾਮ ਹਿਮਵਤ੍ਪृष੍ਠਂ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਸਿਦ੍ਧਸੇਵਿਤਮ੍
ਇਕ ਵਾਰ ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਢੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਿਧਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗਮ੍ਯਮਗਮ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਵਿषਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਉਹ ਥਾਂ ਵੇਖੇ ਜੋ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚਣਯੋਗ ਹਨ ਤੇ ਕੁਝ ਲਈ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮੋਤ੍ਪਲਵਨੋਪੇਤਾ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮਵਿਭੂषਿਤਾ
ਉਹ ਥਾਂ ਸਿਧਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।