ਆਰਾਧਯਾਮਾਸ ਪਰਂ ਭਾਵਪੂਤਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪਰਂ ਵੈਰਾਗ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵੈਰਾਗਤਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਵਨਾਮਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਮਕ੍ਸ਼ਰਪੂਰ੍ਵਿਕਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਆਖਰੀ ਭਾਵਨਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਂ ਵਿਨਿਦ੍ਰਾ ਜਿਤਸ਼੍ਵਾਸਾਃ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹ ਅਵਸਥਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਵਾਸ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਲੋੜਦੇ ਹਨ।
ਆਕਾਸ਼ੇਨੈਵ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੋਗੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੱਲਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਨ੍ਯੇ ਪਥਿ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਿਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋ ਯਯੁਃ
ਰਸਤੇ ਤੇ ਯੋਗੀ-ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਿਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕੋਲ ਆਏ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਦ੍ਯੋਗਿਭਿਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਪਰਮਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਉਹ ਥਾਂ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਭਵਨਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਅਨਾਦਿਨਿਧਨਂ ਦੇਵਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਆਦਿ ਤੇ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ—
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪੁਰੁषਂ ਪੂਰ੍ਵਮਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਪੁਰਖ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਵੇਖਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮੁਦਾਰਾਙ੍ਗਮਰ੍ਚਿਭਿਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਜੋਤ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ
ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਆਪ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ऋਗ੍ਯਜੁਃ ਸਾਮਸਂਜ੍ਞਂ ਤਤ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਮਮਲਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ ਥਾਂ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਮਯਂ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਨਿष੍ਠਾ ਚੈਵ ਮਨੀषਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ।
ਅਪਸ਼੍ਯਦੈਸ਼੍ਵਰਂ ਤੇਜਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਗਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
ਆਨਨ੍ਦਮਚਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਤ੍ਪਾਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਆਨੰਦਮਈ, ਅਡੋਲ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਾਤ੍ਮਨੋ ਧਾਮ ਯਤ੍ਤਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਖ੍ਯਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੋਖ ਦੇ ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯਾਨ੍ਤਿਮਂ ਭਾਵਂ ਮਾਯਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਤਰੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਅੰਤਿਮ ਭਾਵ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਮਾਇਆ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍
ਸਾਰੇ, ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਗਰੁੜ ਧਵਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ।
ਤਦ੍ ਵਦਾਸ਼ੇषਮਸ੍ਮਾਕਂ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਭਵਤਾ ਪੁਰਾ
ਸਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਖਾ ਤਵ ਜਗਨ੍ਮਯ
ਇਹ ਸ਼ਕਰ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ।
ਰਸਾਤਲਗਤੋ ਦੇਵੋ ਨਾਰਦਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਦੇਵਤਾ, ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਮਹਾਰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ—
ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਭਵਤਾਮਹਮ੍
ਦੇਵਰਾਜ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕਥਨਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਵਿਦਵਾਨੋ, ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨਾ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਕਰਨਾ—
ਉਪਾਖ੍ਯਾਨਮਥੈਕਂ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਵੱਡੀ ਮਾਨਤਾ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਉਕ੍ਤਂ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵੇਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਂ ਮਯਾ ਸਰ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯ ਭਾषਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਇੰਦਰਦੁਮਨ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁਣਾਇਆ ਸੀ।
ਪੁਰਾਣਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਨृਣਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਧਰ੍ਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਵਿਪੁਲਾਂ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਭੋਗਿਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸੈਜ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮੇ ਸਹਸੋਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਅਚਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈ।