ਇਮਾਂ ਕਥਾਮਨੁਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣੇਰਿਤਾਮ੍
ਇਹ ਕਥਾ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਸਿੱਧਾ ਕਹੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਂਸ਼ਾਨੁਚਰਿਤਂ ਚੈਵ ਪੁਰਾਣਂ ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਪੁਰਾਣਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਲਕਸ਼ਣ ਹਨ, ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੈਵਂ ਭਾਗਵਤਂ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਂ ਨਾਰਦੀਯਕਮ੍
ਸ਼ੈਵ, ਭਾਗਵਤ, ਭਵਿਸ਼ਯ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਪੁਰਾਣਾ,
ਲੈਙ੍ਗਂ ਤਥਾ ਚ ਵਾਰਾਹਂ ਸ੍ਕਾਨ੍ਦਂ ਵਾਮਨਮੇਵ ਚ
ਲਿੰਗ, ਵਾਰਾਹ, ਸਕਾਂਦ ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਪੁਰਾਣਾ ਵੀ,
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਡਮਿਤਿ ਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਅਠਾਰਵਾਂ ਪੁਰਾਣਾ 'ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ,
ਤृਤੀਯਂ ਸ੍ਕਾਨ੍ਦਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਕੁਮਾਰੇਣ ਤੁ ਭਾषਿਤਮ੍
ਤੀਜਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸਕਾਂਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੋਕ੍ਤਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਨਾਰਦੋਕ੍ਤਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਚੰਭਤ ਪੁਰਾਣਾ, ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਵਾਰੁਣਂ ਚਾਥ ਕਾਲਿਕਾਹ੍ਵਯਮੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ, ਵਾਰੁਣ ਅਤੇ ਕਾਲਿਕਾ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਵੀ।
ਪਰਾਸ਼ਰੋਕ੍ਤਮਪਰਂ ਮਾਰੀਚਂ ਭਾਰ੍ਗਵਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਇੱਕ ਹੋਰ, ਜੋ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਮਾਰੀਚਾ ਅਤੇ ਭਾਰਗਵ ਨਾਮ ਵਾਲਾ।
ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਂਹਿਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭੇਦਤਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਚਤਸ੍ਤ੍ਰਃ ਸਂਹਿਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾਃ
ਚਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਨੀਆਂ ਹਨ।
ਭਵਨ੍ਤਿ षਟ੍ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਮਤ੍ਰ ਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਇੱਥੇ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਖਿਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਂਸ਼ਾਨੁਚਰਿਤਂ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਸਙ੍ਗਿਕੀਃ ਕਥਾਃ
ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਤੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ।
ਤਾਮਹਂ ਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਕਥਿਤਾਂ ਪੁਰਾ
ਮੈਂ ਉਹ ਕਹਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਆਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਮਨ੍ਥਾਨਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮਨ੍ਥੁਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਾਗਰਮ੍
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਥਣੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਿਆ।
ਬਭਾਰ ਮਨ੍ਦਰਂ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਦੇਵ ਨੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹ ਕੇ, ਉਠਾਇਆ।
ਕੂਰ੍ਮਰੂਪਧਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਕੂਰਮ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ, ਗਵਾਹ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਾਮੇਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ, ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਮੋਹਿਤਾਃ ਸਹ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਭ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਕੈषਾ ਦੇਵੀ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਯਥਾਵਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪृਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਕੌਣ ਹੈ? ਸਚ ਸਚ ਦੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਦੇਵੀਂ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਾਰਦਾਦੀਨਕਲ੍ਮषਾਨ੍
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਮਾਯਾ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਾਨਨ੍ਤਾ ਯਯੇਦਂ ਮੋਹਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ, ਅੰਤਹੀਨ ਮਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਭ੍ਰਮਿਤ ਹੋਇਆ।
ਮੋਹਯਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਗ੍ਰਸਾਮਿ ਵਿਸृਜਾਮਿ ਚ
ਮੈਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਭ੍ਰਮ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਨਿਗਲਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਰਚਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਜ੍ਞਾਯਾਨ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਰਨ੍ਤਿ ਵਿਪੁਲਾਮਿਮਾਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਤੇ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਵੱਡੀ ਭ੍ਰਮ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਾਨਾਦਯੋ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਰਿਯਂ ਮਮ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ — ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮੇਰੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਮਤ੍ਤਃ ਸਂਜਾਤਾ ਸ਼੍ਰੀਕਲ੍ਪੇ ਪਦ੍ਮਵਾਸਿਨੀ
ਮੁੱਢ ਤੋਂ ਹੀ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਦਮਵਾਸਿਨੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ, ਸ਼ੁਭ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾ ਮੋਹਿਨੀ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਉਹ ਮੋਹਿਨੀ, ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਯਾਮੇਤਾਂ ਸਮੁਤ੍ਤਰ੍ਤੁਂ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਭੁਵਿ ਦੇਹਿਨਃ
ਇਹ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।