ਪੁਰਾਣਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਿਨਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਾ بیان ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮੂਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਪੁਰਾਣਸਂਹਿਤਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣਾ-ਸੰਹਿਤਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਰ੍ਥਂ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਮ੍ਯਗੁਪਾਸਿਤਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝਾਇਆ।
ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ੍ਯ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤੋ ਵੈ ਰੋਮਹਰ੍षਣਃ
ਦਵੈਪਾਯਨ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਨੇ ਇਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਮੁਨੀਨਾਂ ਸਂਹਿਤਾਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਾਸਃ ਪੌਰਾਣਿਕੀਂ ਪੁਰਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਪੁਰਾਣਿਕ ਸੰਹਿਤਾ ਬਣਾਈ।
ਸਂਭੂਤਃ ਸਂਹਿਤਾਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ੍ਵਾਂਸ਼ੇਨ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਖ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾ-ਸੰਹਿਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ।
ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਪੁਰਾਣਾਰ੍ਥਵਿਸ਼ਾਰਦ
ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮਨਸਾ ਪ੍ਰਾਹ ਗੁਰੁਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਮ੍
ਮਨ ਵਿਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪੌਰਾਣਿਕੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਕਥਾਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣਿਕ ਕਥਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨ ਨਾਸ੍ਤਿਕੇ ਕਥਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਮਿਮਾਂ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ ਕਦਾਚਨ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾਸਤਿਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਇਮਾਂ ਕਥਾਮਨੁਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣੇਰਿਤਾਮ੍
ਇਹ ਕਥਾ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਸਿੱਧਾ ਕਹੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਂਸ਼ਾਨੁਚਰਿਤਂ ਚੈਵ ਪੁਰਾਣਂ ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਪੁਰਾਣਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਲਕਸ਼ਣ ਹਨ, ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੈਵਂ ਭਾਗਵਤਂ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਂ ਨਾਰਦੀਯਕਮ੍
ਸ਼ੈਵ, ਭਾਗਵਤ, ਭਵਿਸ਼ਯ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਪੁਰਾਣਾ,
ਲੈਙ੍ਗਂ ਤਥਾ ਚ ਵਾਰਾਹਂ ਸ੍ਕਾਨ੍ਦਂ ਵਾਮਨਮੇਵ ਚ
ਲਿੰਗ, ਵਾਰਾਹ, ਸਕਾਂਦ ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਪੁਰਾਣਾ ਵੀ,
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਡਮਿਤਿ ਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਅਠਾਰਵਾਂ ਪੁਰਾਣਾ 'ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ,
ਤृਤੀਯਂ ਸ੍ਕਾਨ੍ਦਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਕੁਮਾਰੇਣ ਤੁ ਭਾषਿਤਮ੍
ਤੀਜਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸਕਾਂਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੋਕ੍ਤਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਨਾਰਦੋਕ੍ਤਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਚੰਭਤ ਪੁਰਾਣਾ, ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਵਾਰੁਣਂ ਚਾਥ ਕਾਲਿਕਾਹ੍ਵਯਮੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ, ਵਾਰੁਣ ਅਤੇ ਕਾਲਿਕਾ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਵੀ।
ਪਰਾਸ਼ਰੋਕ੍ਤਮਪਰਂ ਮਾਰੀਚਂ ਭਾਰ੍ਗਵਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਇੱਕ ਹੋਰ, ਜੋ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਮਾਰੀਚਾ ਅਤੇ ਭਾਰਗਵ ਨਾਮ ਵਾਲਾ।
ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਂਹਿਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭੇਦਤਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਚਤਸ੍ਤ੍ਰਃ ਸਂਹਿਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾਃ
ਚਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਨੀਆਂ ਹਨ।
ਭਵਨ੍ਤਿ षਟ੍ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਮਤ੍ਰ ਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਇੱਥੇ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਖਿਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਂਸ਼ਾਨੁਚਰਿਤਂ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਸਙ੍ਗਿਕੀਃ ਕਥਾਃ
ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਤੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ।
ਤਾਮਹਂ ਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਕਥਿਤਾਂ ਪੁਰਾ
ਮੈਂ ਉਹ ਕਹਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਆਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਮਨ੍ਥਾਨਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮਨ੍ਥੁਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਾਗਰਮ੍
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਥਣੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਿਆ।
ਬਭਾਰ ਮਨ੍ਦਰਂ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਦੇਵ ਨੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹ ਕੇ, ਉਠਾਇਆ।
ਕੂਰ੍ਮਰੂਪਧਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਕੂਰਮ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ, ਗਵਾਹ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਾਮੇਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ, ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।