ਹੁਣ, ਭਰਿਗੁ ਆਦਿਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਧਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਧਾਤ੍ਰ ਦੋ ਦੇਵਤੇ ਸਨ, ਜੋ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਜਾਮਾਤੇ ਵੀ ਸਨ। ਧਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਧਾਤ੍ਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਵੇਦਸ਼ਿਰਾ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਧੀਆਂ ਵੀ ਹੋਈਆਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਕ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ। ਪੌਰਨਮਾਸਾ ਦੇ ਵੀ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਵਿਰਜਾ ਅਤੇ ਪਰਵਾ। ਕਰਦਮ, ਵਰੀਯਾਨ ਅਤੇ ਸਹਿਣੁ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਅਤ੍ਰਿ ਲਈ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ। ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਧੀ ਸਮ੍ਰਿਤਿ ਨੇ ਵੀ ਮੰਗਲਕ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰੀਤੀ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਦੱਤਾਤ੍ਰਿਮਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੰਮਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੰਨਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਵੇਦਬਾਹੁ ਵੀ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਉੱਤਮ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ, ਬਾਲਖਿਲਯਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੁੰਡਰੀਕਾਖ੍ਸ਼ਾ ਨਾਮ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਸੁਤਪਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਆਦਿ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਨਿਰਮਥਯ, ਪਵਮਾਨ ਅਤੇ ਵੈਦ੍ਯੁਤ, ਇਹ ਪਾਵਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਪੈਂਤਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਉਨੰਜਾ (ਉਨੰਜਾ=49) ਅੱਗਾਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਹਨ। ਇਹ ਅਗ્નਿਸ਼ਵਾਤ ਅਤੇ ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹਨ। ਹਿਮਵਤ ਤੋਂ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕੋ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੰਮੀ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁਣਾਈ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮਨੁ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਸਨ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਲਿਸ਼ਟਾ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਚਰਿੱਤਰ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਵਿਖੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧਰਮ-ਪਾਲਨਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਿਰਾਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵੈਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਧੀ ਵਿੱਚ, ਅਗਨਿਸ਼ਟੁਤ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਸੁਦ੍ਯੁਮਨਾ ਅਤੇ ਅਭਿਮਨ੍ਯੁ ਜੰਮੇ। ਅੰਗ, ਸੁਮਨਸ, ਸ੍ਵਾਤੀ, ਕਰਤੁ, ਅੰਗਿਰਸ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ—ਇਹ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਹ ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪ੍ਰਥੁ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਸੂਤ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਵਚਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ—ਹਰੀ ਆਪ ਹੀ ਮਾਇਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਮੈਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਹਰੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਪੁਰਾਣਾ ਕਥਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਬਣੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਗਤ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਆਪਣੀ ਲਾਜ਼ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਸੀ।