ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਇਆ ਕਿ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰ ਦੀ ਚੋਣ ਲਈ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ—ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ—ਨੂੰ ਇਸ ਸੁਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪੋਗੇ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਹੇ ਪਿਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਭੀ ਖੁਸ਼ ਹਨ।” ਫਿਰ, ਉਸਨੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, “ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਈਸ਼ਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਵੋ।” ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਾਤਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਮੈਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਗਿਆਨ, ਯੋਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਉਪਾਏ ਦੱਸੋ।” ਮਾਤਾ ਨੇ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਉਪਾਏ ਸਮਝਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਤਾ ਫਿਰ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਗਤ ਜਨਨੀ ਦਾ ਉੱਤਮ ਗਿਆਨ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ ਸੁਤ ਨੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਭਾਵਨਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਨਾਲ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਐਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਮਾਤਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੋਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉੱਚੀ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਇਸ ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੀਆਂ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ, ਸਾਰੇ ਵਿਅਪਕ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਤਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁਸ਼ਟੀਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸੁਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਮਾਤਾ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਦਿ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਧਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਧਾਤ੍ਰ—ਇਹ ਦੋ ਦੇਵਤਾ—ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਦੇ ਜਵਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਵੇਦਸ਼ਿਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਧੀਆਂ ਵੀ ਹੋਈਆਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ। ਪੌਰਣਮਾਸਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਰਜਾ ਅਤੇ ਪਰਵ, ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਕਰਦਮ, ਵਰੀਯਾਨ ਅਤੇ ਸਹਿ਷ਣੁ, ਜੋ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ। ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਅਤ੍ਰਿ ਲਈ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ। ਸਮ੍ਰਿਤਿ, ਜੋ ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਨੇ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਧੀਆਂ ਜਣੀਆਂ। ਪ੍ਰੀਤੀ ਵਿੱਚ, ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਦੱਤਾਤ੍ਰਿਮਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਇਕ ਧੀ ਸਨਨਤੀ ਅਤੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਵੇਦਬਾਹੁ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਰਧਵਗਾਮੀ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਬਾਲਖਿਲਿਆ ਕੇਲਾਏ। ਧੀ, ਪੂੰਡਰੀਕਾਕਸ਼ਾ, ਸਭ ਦਾ ਤੇਜ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਇਹ ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਸੁਤਪਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸ੍ਵਾਹਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਨਿਰਮਥਿਆ, ਪਵਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਦੁਤ, ਇਹ ਪਾਵਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਪੈਂਤਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੱਲ ਉਨੰਜਾ ਅੱਗਾਂ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਰੇਖਾਵਾਂ ਹਨ। ਇਹ ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤਤ ਅਤੇ ਬਰਹਿਸ਼ਦ, ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਮਹਾਤਮ्य ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।