ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮੈਲਾਂ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਸਦਾ ਲਈ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਅਵਸਥਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਸਰਣ ਆ। ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਦ ਤੂੰ ਉਸ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਹੀ ਸਰਣ ਲੈ। ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਤਦ ਤੂੰ ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਅਨੰਤ, ਸਰਵੋਚ, ਮਹਾਨ, ਅਜਨਮਾ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਦਾ ਆਨੰਦ, ਨਿਰਾਕਾਰ, ਨਿਰਗੁਣ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਗੋਚਰ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਉਸ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਅਧਰਮ ਨਾਲੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਵੈਰਾਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਅਟੁੱਟ ਅਤੇ ਅਦਵਿਤੀਯ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸੰਸਾਰਿਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਰਣ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੱਖ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਮੈਨਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਿਤਾ ਮੰਨਦੀ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸਵਯੰਵਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਿਣਾ। ਹੇ ਪਿਤਾ, ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਈਸ਼ਾਨ ਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰਣ ਲੈ। ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ—ਮੈਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਗਿਆਨ, ਯੋਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਸਾਧਨ ਦੱਸੋ। ਮਾਤਾ ਨੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਸਾਧਨ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਤਜਨਨੀ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਮਹਿਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਸ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਸ ਸਰਵੋਚ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੋਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਸਰਵੋਚ ਅਵਸਥਾ, ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ, ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਤਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਪਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਸੁਖ-ਸਮਪੱਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਜਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।