ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਦਾ ਅਡੋਲ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੋਕ ਨਿਮਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਤਪਸੀ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਵਨਵਾਸੀ, ਸੰਨਿਆਸੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਸਭ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸੰਤ ਜਨ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਦਾ ਆਨੰਦਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਮੇਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੂਰਨ ਸਰੂਪ ਦੀ ਸਰਨ ਲੈ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿ, ਉਸੇ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ ਅਤੇ ਉਸੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿ। ਇਹ ਸਰੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਅਨੰਤ, ਅਮਰ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਸਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਜੋ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਲਿਨਤਾ ਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਹੀ ਸਰਨ ਲੈ। ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਦ ਤੂੰ ਉਸ ਉੱਚੇ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ। ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਹੀ ਸਰਨ ਲੈ। ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਬੰਧਨ ਛੱਡ ਦੇਵੇਂਗਾ। ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ। ਜੋ ਅਦਿ ਰਹਿਤ, ਅਨੰਤ, ਪਰਮ, ਮਹਾਨ, ਅਜਨਮਾ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਸਰੂਪ, ਰੂਪ ਰਹਿਤ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅਨੁਭਵਯੋਗ, ਅਗੋਚਰ ਅਤੇ ਪਰਮ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਜਨਮ ਮਰਨ ਅਤੇ ਬੰਧਨ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉਸ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਅਧਰਮ ਨਾਲੋਂ ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ ਵੈਰਾਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਕੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਪਦ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਚੀ, ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਅਦਵੈਤ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਦਾ ਇਕੋ ਆਧਾਰ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਵਾਸਤੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੀ ਸਰਨ ਲੈ। ਇਹ ਸਭ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ। ਅਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਮੇਨਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਿਤਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸ੍ਵਯੰਵਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇਵੇਂਗਾ। ਹੇ ਪਿਤਾ, ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ। ਤੂੰ ਈਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਰਨ ਲੈ। ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮਾਤਾ ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਗਿਆਨ, ਯੋਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਮਾਰਗ ਦੱਸੋ।" ਮਾਤਾ ਨੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਉਪਾਏ ਸਮਝਾਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਗਤਜਨਨੀ ਦਾ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ ਮਹਿਲਾ—ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ—ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ।