ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਗਿਰਿਜਾ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਪਸ਼ੁਪਤਿ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਬਹੁਤ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਕੇਵਲ ਉਸੀ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿ, ਉਸੀ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰ ਅਤੇ ਉਸੀ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਚਾਹੇ ਯਜ్ఞ ਹੋਣ, ਤਪ ਹੋਣ ਜਾਂ ਦਾਨ ਹੋਣ। ਮੇਰੇ ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਦੇਵਾਂਗੀ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵਾਂਗੀ। ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਲੱਖਾਂ ਕਰਮ ਕਰ ਲੈ। ਸਦਾ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਉਹੀ ਕਰਮ ਕਰ, ਜੋ ਆਤਮਾ ਦੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਧਰਮ, ਜੋ ਯਜ्ञ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੇਦ ਅਤੇ ਸ੍ਰਮ੍ਰਿਤੀ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਹੀ ਰੂਪ, ਜੋ ਵੇਦ ਹੈ, ਨੂੰ ਧਰਮ ਵਾਸਤੇ ਅਪਣਾਵੇ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਵੇਦ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਤਾਮਿਸ੍ਰਾ ਆਦਿਕ ਨਰਕਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਥਾਂ ਰੁਚੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਜਿਹੜੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਸ੍ਰਮ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰੇ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਮੋਹ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵੀ, ਹੋਰ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਲਈ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤਿ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਜੁਟੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਮਨੂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਚਰਨ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੱਸੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਬਣਾਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਤਾ ਹਨ। ਜੋਤਿਸ਼, ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਮੀਮਾਂਸਾ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਹਾਰੇ ਹਨ। ਚਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਵੀ ਉਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਧਰਮ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੱਕ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨ ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਯੋਗ-ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਿਮਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਸੰਗਲਪ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ ਹਨ। ਸੰਨਿਆਸੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਵਨਵਾਸੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ—ਸਭ। ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਆਨੰਦਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ, ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਮੇਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਉਸੀ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿ, ਉਸੀ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰ, ਅਤੇ ਉਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿ। ਉਹੀ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਨੰਤ, ਅਮਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।