ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕੀ ਹੈ, ਕਾਰਣ ਕੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਕੀ ਹੈ?" ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਸਦਾ ਆਨੰਦਮਈ, ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਾਂ। ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਅਵ੍ਯਕਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹਨ, ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਟੱਲ ਮੇਰਾ ਕਾਰਣ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਰਚਨਾ, ਪਾਲਣਾ ਤੇ ਸੰਹਾਰ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਕਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਨਾਲ ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਤ੍ਰੈ-ਧਾਰਨਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਪਾਠ-ਵਿਧੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਵ੍ਰਤਾਂ ਕੀ ਹਨ? ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸੋ।" ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਅਕਸਮਾਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮਨ ਤੇ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਸ਼ੁਧ ਕਰਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਪਰਮ ਵੈਰਾਗ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਅਵਿਨਾਸੀ ਦੀ ਪੂਰਵ ਧਾਰਨਾ ਕਰਕੇ ਆਖ਼ਰੀ ਧਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ—ਉਹ ਅਵਸਥਾ, ਜਿਸਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਿੱਤ ਜਾਗਦੇ, ਪ੍ਰਾਣ-ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਮੁਕਤੀ-ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯੋਗ-ਸਿੱਧੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਰਿਆ। ਯੋਗੀ-ਪਤੀ ਨੂੰ ਰਾਹ 'ਤੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਪੂਰਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਉਹ ਥਾਂ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮ ਪੁਰੁਸ਼ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਮਧ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਦਿ-ਪੁਰੁਸ਼, ਪਰਮ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ—ਚਾਰ ਚਿਹਰੇ, ਉੱਤਮ ਆਕਾਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ। ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਨਿਵਾਸ Ṛਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੈਦਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਚਮਕ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਉਜਲਾ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਜਨਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਚਮਕ ਦੇਖੀ—ਸ਼ਾਂਤ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ, ਮੰਗਲਮਈ। ਉਹ ਆਨੰਦਮਈ, ਅਟੱਲ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਪਰਮ ਨਿਵਾਸ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਨਿਵਾਸ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਅਵਸਥਾ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਆਖ਼ਰੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਮਾਇਆ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਸਭ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਰੁੜ-ਧਵਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਾਪਸ ਦੱਸੋ।" "ਇਹ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਿੱਤਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ।" ਪਰਮਾਤਮਾ, ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਾਂਗਾ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਾਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਇੰਦਰਦ੍ਯੁਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਣਾਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ, ਮੁਕਤੀ-ਧਰਮ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸੱਪ ਦੀ ਸੇਜ 'ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਚਾਨਕ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕਿਰਪਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈ।