ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੌੜੀ ਮਾਲਾ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬੜੀ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਜੋਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਨੰਤ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਆਸ਼ਰਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਡਰ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ, ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਦਭਾਵ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, "ਹੇ ਮਾਂ! ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿੱਧੀ ਹਾ, ਪਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਵੀ, ਮਿਹਰਬਾਨ ਵੀ, ਮੇਰੀ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਅੰਤ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਕੜ ਹੈਂ। ਹੋਰ ਲੋਕ, ਜੋ ਪਰਮ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ 'ਸ਼ਿਵਾ', ਮੰਗਲਤਾ ਦੀ ਆਸਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਗਿਆਨਤਾ, ਸੀਮਾਵਾਂ, ਮੋਹ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੱਤ ਆਦਿ, ਸਭ ਤੇਰੇ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਆਪ ਤਾਂ ਸਭ ਭੇਦਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈਂ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਭੇਦ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਹੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਆਦਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਤੂੰ ਹੀ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਸ਼ਿਵਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਸੁਖਸ਼ਮ, ਤੇ ਪਰਮ ਨਿੱਤ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਹਵਾ ਹੈਂ, ਜੋਗੀਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਕੁਮਾਰਕਾ ਹੈਂ। ਸਾਂਖਿਆਵਾਦੀਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਕਪਿਲ ਮੁਨਿ ਹੈਂ, ਰੁਦਰਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਹੈਂ। ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਾਹਮ ਵੇਦ ਹੈਂ, ਛੰਦਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਹੈਂ। ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਮਾਇਆ ਹੈਂ, ਤੇ ਜੋ ਸਮਾਂ ਨਾਪਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਆਪ ਸਮਾਂ ਹੈਂ। ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਰਵ-ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਭੂ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ 'ਗੁਪਤ ਉਪਨਿਸ਼ਦ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਮਾਰਗਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਹੈਂ, ਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈਂ। ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਅਰੁੰਧਤੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸੁਪਰਨਾ ਹੈਂ। ਜਪਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਸਤਾਰੁਦ੍ਰੀਯ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਆਪ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈਂ; ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸੀ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਣ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪੁਰੁਸ਼ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉਸ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਭੁਲਾਉਂਦਾ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਅੰਡ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੋਰਜ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਤੇਰੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਨਾਰਾਏਣ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਮਾਂ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਇਸ ਪੂਜਨੀਕ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਤਾ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੀ ਹੀ ਸ਼ਰਨ ਲਵਾਂਗਾ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਪਰਮ ਮਾਤਾ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਧੀ ਬਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਤਪ ਦੇ ਫਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਹੈ। ਹੇ ਮੈਨਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਾਕਈ ਅਦਭੁਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਚਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਮੰਗਲਮਈ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਹੁਕਮ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰੀ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?