ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜਗਤ ਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਹੋਸਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾ ਰਾਤ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਚੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੰਦ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਗੁਪਤ ਅੰਬਿਕਾ ਹੈ, ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਮਹਾਂ ਆਸਨ, ਅਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜੜ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਹ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਲੀਨ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਮਹਾ ਰਾਤ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚਕਰ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਨਿਸਚਿਤਤਾ ਦੀ ਗਵਾਹ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੁਧਤਾ ਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਮਲਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਆਹਾਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਵੇਂ ਅੰਕੁਰ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਉਚੇ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਉਤਪੱਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਗਿਆਨਮਈ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਜ਼ਾਰ-ਮੁਖੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ। ਉਹ ਧੋਣ ਵਾਲੀ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ, ਅਤੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਸਿੰਘ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਅਣਮਾਪ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਪৰ্শ, ਗੁੰਝੀ ਹੋਈ, ਕਮਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਣੀ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਅੰਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ, ਅਤੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਜੜ ਹੈ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਕਰਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਾਰਗ ਹੈ। ਉਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਭੇਦ ਅਤੇ ਭੇਦ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਬਾਂਸਰੀ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਬਾਂਸਰੀ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਭੈਣ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਪੂਰਨ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਰਤਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਯੋਗ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਗੰਗਾ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਗੁਣਵਤੀ, ਕਮਲ-ਸਰੋਵਰ, ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਪਰਮ ਅਰਥ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੋਹਕ, ਮਨ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ, ਤਪस्वਿਨੀ, ਅਤੇ ਵੇਦ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਤਾ, ਯੋਗ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ, ਮਨ ਦੀ ਬਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਕੁਆਰੀ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਸੁਰਭੀ, ਨੰਦਿਨੀ, ਅਤੇ ਨੰਦੀ ਦੀ ਪ੍ਰਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇੱਛਾ-ਯੋਗ, ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੀ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡੀ, ਧਨ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੁਗੰਧਮਈ, ਅਤੇ ਵਾਸਨਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਪੈਣ ਵਾਲੀ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ, ਸੁਭਾਗੀ, ਪੀਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਦਿ, ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਪ੍ਰਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਦੁਰਗਾ, ਕਾਤਿਆਯਨੀ, ਭਯੰਕਰ ਚੰਡਿਕਾ, ਚਰਚਿਕਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵਸਦੀ, ਸ਼ਾਰਦਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਕਮਲ-ਮੁਖੀ, ਕਮਲ-ਸਰੋਵਰ ਵਾਂਗ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਹੇਂਦਰ ਦੀ ਭੈਣ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਚੁਣਨ ਯੋਗ, ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਤਕਾਰਯੋਗ, ਵਰਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਅਜੈਯ, ਅਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ। ਉਹ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਛੇ ਮਾਰਗਾਂ ਨੂੰ ਤੈਰਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ, ਸਾਲ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਛੀ-ਧਵਜ ਵਾਲੀ, ਪੰਛੀ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਸਰਵੋਤਮ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦਮਈ, ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ, ਅਤੇ ਹੋਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਲਿ ਯੁਗ ਦੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਸਦਾ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।