ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਉਹ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਟੋਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਐਸਾ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੜ ਆਇਆ, ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਇਹ ਫਿਰ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ।" ਉਸ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, "ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਤੂੰ ਦੇਵੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ, ਅਤੇ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਨਾਯਕ ਬਣ।" "ਤੂੰ ਮਹਾਨ, ਸਰਵਜਨ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋਵੇਂਗਾ।" "ਜਦੋਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਲਯਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।" ਫਿਰ, ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਨੇ ਸਹੀ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਸੁਯਸ਼ਾ ਨਾਮ ਦੀ ਨੈਤਿਕ ਕੁੰਵਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਮਰਤੁਕ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਥਾਨ ਦਾ ਨਾਮ ਪਵਿੱਤਰ ਪੰਚਨਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਾਭੈਰਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਖ਼ੁਦ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਭਵ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਚਕ੍ਰ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਪੂਜਿਆ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਸਹੀ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਸ਼ੈਵ ਕਰਤਵਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਛੱਡਣ ਨਾਲ, ਸਦੀਵੀ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਉੱਚਤ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਇਆਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਛੱਡਣ ਨਾਲ, ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਕੁਲੀਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਸ਼ਿਵ, ਦੇਵੀ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੇਲੇਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਮਰ ਕੇ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭੀਮੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਪਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿਵਯ ਵਾਰਾਣਸੀ ਹੈ, ਜੋ ਦਸ ਕਰੋੜਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਥਾਂ, ਇੱਥੇ ਇਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਯੋਗੀ ਹੋਵੇ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਧੋ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ, ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਨਾ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ। ਹੋਰ ਜੋ ਉਥੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਕਤ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਛੁਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਵਧਾਵਾ, ਵੰਸ਼, ਅਤੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਏ। "ਹੇ ਪੂਰਵ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਸੀ," ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਲਯਾ ਬਾਰੇ ਬਤਾਇਆ। ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਲਯਾ ਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਲਯਾ ਨੂੰ ਸਦੀਵੀ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।